Η Sondra Lee, μια ταλαντούχα ηθοποιός που διέγραψε μια εντυπωσιακή καριέρα εννέα δεκαετιών στο Broadway και στον κινηματογράφο, απεβίωσε τη Δευτέρα από φυσικά αίτια, σε ηλικία 97 ετών. Την είδηση του θανάτου της ανακοίνωσε ο στενός της συνεργάτης και φίλος, ο αιδεσιμότατος Joshua Ellis, πρώην δημοσιογράφος του Broadway και διαθρησκειακός υπουργός.
Η Lee έγινε ιδιαίτερα γνωστή για τη συμμετοχή της στην κλασική τηλεοπτική παρουσίαση του “Peter Pan” το 1955, όπου υποδύθηκε με ζωντάνια και αφοσίωση τον ρόλο της Tiger Lily. Παρά το γεγονός ότι ήταν στα τέλη της δεκαετίας των 20 κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, η μικροσκοπική της σωματική διάπλαση και ο ζωηρός τρόπος ερμηνείας της προσέδωσαν ζωντάνια στον ρόλο μιας νεαρής κοπέλας.
Η αγάπη του θεάτρου της χάρισε επίσης τη θέση της πρωτοεμφανιζόμενης στην αρχική παραγωγή του “Hello, Dolly!” στο Broadway το 1964, στο πλευρό της Carol Channing στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Γεννημένη στο Newark του New Jersey το 1928, η Lee έλαβε αυξητική ορμόνη ως παιδί λόγω του χαμηλού της αναστήματος. Σε ενήλικη ηλικία, το ύψος της δεν ξεπερνούσε το 1,47 μέτρα. Μετά από σπουδές μπαλέτου, μετακόμισε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του 1940 και ξεκίνησε την καριέρα της στο θέατρο, διαμένοντας σε μια εστία όπου έμεναν και μελλοντικά αστέρια όπως η Maureen Stapleton και ο Marlon Brando, με τον οποίο ανέπτυξε φιλία και μια σύντομη σχέση.
Η πορεία της Lee στο Broadway ξεκίνησε με το “High Bottom Shoes” το 1947, όπου γνώρισε τον Jerome Robbins, τον θρυλικό χορογράφο. Μαζί, συνεργάστηκαν για τη δημιουργία του ρόλου της Tiger Lily στο μιούζικαλ “Peter Pan” του 1954, το οποίο παρακολούθησαν 65 εκατομμύρια τηλεθεατές όταν προβλήθηκε στην τηλεόραση τον επόμενο χρόνο.
Μετά την τηλεοπτική μετάδοση, η ηθοποιός γνώρισε την ξαφνική φήμη. Σε συνέντευξή της το 2014, η Lee θυμήθηκε μια στιγμή σε ένα σιδηροδρομικό σταθμό την επόμενη ημέρα της προβολής: «Μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων με πλησίασε στην πλατφόρμα και μου είπε: ‘Σε είδαμε χθες βράδυ! Σε είδαμε χθες βράδυ!’ Ειλικρινά, δεν είχαμε ιδέα πόσοι άνθρωποι θα παρακολουθούσαν.»
Αφού εντάχθηκε στο “La Revue des Ballets de Paris” του Roland Petit το 1957, η Lee περιόδευσε στην Ευρώπη και κέρδισε την προσοχή του Federico Fellini, του Ιταλού σκηνοθέτη, ο οποίος την επέλεξε ως μπαλαρίνα στην τελευταία σκηνή πάρτι του “La Dolce Vita”. Το 1964, επιλέχθηκε από τον Gower Champion, σκηνοθέτη και χορογράφο, για να πρωταγωνιστήσει ως Minnie Fay στο “Hello, Dolly!”. Ο ρόλος αυτός θα την καθιέρωνε για πάντα στις καρδιές των θεατρόφιλων.
Στα μεταγενέστερα χρόνια της, η Lee εργάστηκε ως προπονήτρια για καλλιτέχνες διαφόρων ειδών, με πελάτες όπως οι Marlon Brando, Dustin Hoffman, Jane Fonda, Sally Field, Amy Adams, Matt Dillon και Cyndi Lauper.
Στο βιβλίο της το 2009, “I’ve Slept with Everybody: A Memoir”, έγραψε: «Αν ζωγραφίζεις, πρέπει να εκθέτεις. Αν γράφεις, κάποιος πρέπει να το διαβάζει. Αν ερμηνεύεις, κάποιος άλλος πρέπει να σε βλέπει. Είναι η αίσθηση της κοινότητας. Η γνώση ότι υπάρχει μια κοινότητα! Εμείς είμαστε η κοινότητα! Σε αυτή τη ζωή, την υπέροχη ζωή στις τέχνες. Μαζί! Μαζί!»
Η τελευταία της δημόσια εμφάνιση ήταν στο Carnegie Hall της Νέας Υόρκης τον Ιούνιο του 2025, για την παράσταση “Hello, Dolly! In Concert”, όπου έλαβε θερμό χειροκρότημα ως το μοναδικό εν ζωή μέλος του αρχικού καστ της παράστασης.
