Ο Paul Smith, με το χαρακτηριστικό του στυλ, πηδάει από την πλατφόρμα των τυμπάνων με ένα ψαλιδωτό άλμα, θυμίζοντας στιγμιαία την εικόνα του εξωφύλλου του άλμπουμ “A Certain Trigger”, το οποίο γιορτάζεται απόψε στη Γλασκώβη. Το ντεμπούτο άλμπουμ των Maxïmo Park, 21 χρόνια μετά την κυκλοφορία του, παραμένει επίκαιρο, με τον αιχμηρό ήχο και την έντονη φωνητική ερμηνεία. Παρότι δεν αποδίδεται ολόκληρο και με τη σειρά, οι Maxïmo Park δίνουν νέα πνοή σε αυτά τα τραγούδια, τα οποία ακούγονται ίσως και καλύτερα σήμερα.
Ο frontman Paul Smith, πριν ξεκινήσει, εξηγεί ότι δεν θα εκτελεστεί ολόκληρο το άλμπουμ με τη σειρά, αλλά θα ενσωματωθούν και κομμάτια από άλλες δουλειές. Ωστόσο, υπόσχεται ότι το κοινό θα ακούσει περίπου το 97% του άλμπουμ. Η επιλογή των τραγουδιών είναι προσεκτικά μελετημένη, με την προσθήκη του πρόσφατου single “Favourite Songs” να είναι ιδιαίτερα εύστοχη. Στο άνοιγμα, ο Smith τραγουδάει τους στίχους “My best years are behind me”, σηκώνοντας το δάχτυλο και αγγίζοντας το στήθος του με μια δόση υπερηφάνειας, δηλώνοντας: “But I’m damned if I’m giving up”.
Οι επετειακές συναυλίες συχνά θέτουν το άρρητο ερώτημα: πώς διατηρεί κανείς την αξιοπρέπειά του στο παρόν, ενώ προωθείται η επιτυχία του παρελθόντος; Οι Maxïmo Park το καταφέρνουν αυτό μέσω μιας εκρηκτικής ενέργειας, μιας πινελιάς χιούμορ και της δεξιοτεχνίας που αποκτά κανείς μετά από χρόνια περιοδειών.
Αν και η προσοχή στρέφεται αναμενόμενα στις σκηνικές κινήσεις του Smith, που θυμίζουν τον Jarvis Cocker, είναι σημαντικό να τονιστεί η εξελικτική του πορεία ως τραγουδιστής. Η εκπληκτική νότα που κρατάει στο τέλος του “I Want You to Stay” είναι συναρπαστική, και η μετάβαση στο “Versions of You” είναι εξαιρετική. Αυτό το τραγούδι, μια τρυφερή αναφορά στην πατρότητα και την απουσία, ίσως είναι το καλύτερό τους.
Τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος διατηρούν μια πιο διακριτική παρουσία. Ο κιθαρίστας Duncan Lloyd, με μια απάθεια που τον χαρακτηρίζει, παίζει μελωδία μετά τη μελωδία, σαν να μην τον αφορούν. Μόνο η Jemma Freese, με τον ενθουσιασμό της στα πλήκτρα, πλησιάζει στο να τραβήξει την προσοχή από τον frontman.
Το κλείσιμο γίνεται με το “Going Missing”. Άλλο ένα δυναμικό κομμάτι, άλλο ένα άλμα από τα τύμπανα. Οι Maxïmo Park έχουν παίξει με τα ποσοστά και έχουν κερδίσει.
