Η συγγραφέας του πολυβραβευμένου μυθιστορήματος “The Power”, το οποίο μεταφέρθηκε στην τηλεοπτική σειρά του Amazon Prime με πρωταγωνίστρια την Toni Collette, αποκάλυψε ότι εξαγόρασε πρόσφατα μια εταιρεία video games. Πρόκειται για το “Zombies, Run!”, ένα παιχνίδι που συν-δημιούργησε και για το οποίο είναι η επικεφαλής σεναριογράφος.
Το “Zombies, Run!” περιγράφεται ως ένα παιχνίδι άσκησης που ενσωματώνει αφήγηση από την εμπειρία της πανδημίας ζόμπι, με στόχο να κάνει την άσκηση λιγότερο βαρετή και πιο ελκυστική. Η συγγραφέας τονίζει ότι, σε αντίθεση με την ευρέως διαδεδομένη αντίληψη για τα video games, το “Zombies, Run!” προάγει την υγεία και την ευεξία των παικτών.
Η εμπειρία του παιχνιδιού εστιάζει στην αφήγηση, όπου οι παίκτες ενσαρκώνουν ήρωες που συλλέγουν προμήθειες, σώζουν ζωές και ερευνούν τα αίτια της αποκάλυψης. Η συγγραφέας περιγράφει πώς οι παίκτες γίνονται τόσο συναισθηματικά δεμένοι με τους χαρακτήρες, που συχνά αντιδρούν έντονα, όπως γέλιο ή κλάμα, κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.
Επικρίνοντας την τάση στον κλάδο των video games να δίνεται έμφαση στην ποσότητα της αφήγησης (“100+ ώρες ιστορίας” ή “πάνω από ένα εκατομμύριο λέξεις”) αντί για την ποιότητα, η συγγραφέας παρομοιάζει την πρακτική με το να προωθείται μια ταινία ή ένα βιβλίο με βάση τη διάρκεια της προβολής ή της ανάγνωσής του. Χαρακτηρίζει την αφήγηση ως “άγκιστρο” που κεντρίζει το ενδιαφέρον, αναφέροντας ως παράδειγμα την πλοκή του βιβλίου “The Husbands” της Holly Gramazio.
Όσον αφορά το μέλλον της εταιρείας, η συγγραφέας δηλώνει την πρόθεσή της να εστιάσει στις θεμελιώδεις αρχές της αφήγησης, εκφράζοντας την ανησυχία της για την τάση αντικατάστασης των συγγραφέων από μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης (AI). Θεωρεί ότι η αφήγηση είναι μια μοναδική ανθρώπινη δραστηριότητα που γεννά συντροφικότητα και βοηθά τους ανθρώπους να αισθάνονται λιγότερο μόνοι, κάτι που μόνο η δουλειά μεμονωμένων ανθρώπινων μυαλών μπορεί να προσφέρει.
Επίσης, τονίζει τις ισχυρές αξίες του “Zombies, Run!”, οι οποίες βασίζονται στη συνεργασία και την αλληλεγγύη, αντί για την ιδέα του “άγριου ατομικισμού” που συχνά παρουσιάζεται σε ιστορίες αποκάλυψης. Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρει πιθανές νέες ιστορίες στο σύμπαν του παιχνιδιού, όπως η αναζήτηση αντικειμένων για τη δημιουργία ενός επιτραπέζιου παιχνιδιού, η αναβίωση ενός κήπου, ή η λειτουργία μιας μεταποκαλυπτικής ταξιδεύουσας βιβλιοθήκης.
Καταλήγοντας, η συγγραφέας τονίζει ότι τα video games, ως η μεγαλύτερη βιομηχανία ψυχαγωγίας παγκοσμίως, πρέπει να αντιμετωπίζονται με σοβαρότητα, δίνοντας έμφαση στην ποιότητα της αφήγησης και όχι μόνο στην ποσότητα.
