Η επιλογή πλευράς στη διαμάχη μεταξύ μεγάλων δυνάμεων, όπως οι ΗΠΑ και η Κίνα, φαίνεται πως αποτελεί παρελθόν για τα μεσαία κράτη. Σε πρόσφατο φόρουμ στο Πεκίνο, ειδικοί συμφώνησαν ότι η στρατηγική του «hedging» –της διασφάλισης δηλαδή μέσω διαφορετικών συνεργασιών– είναι πολύ πιο έξυπνη από την ευθυγράμμιση με έναν από τους δύο πόλους.

Όπως τόνισε ο καθηγητής Jia Qingguo από το Πανεπιστήμιο του Πεκίνου, η επιλογή στρατοπέδου περιορίζει το διπλωματικό πεδίο και την ικανότητα μιας χώρας να προστατεύει τα συμφέροντά της. Την ίδια άποψη συμμερίζεται και ο Jonathan Fried, ο οποίος υποστήριξε ότι το να χτίζει κανείς «ασφάλεια» μέσω πολλαπλών εμπορικών συμφωνιών –όπως κάνει η Association of Southeast Asian Nations ή οι χώρες της Ευρώπης– είναι μια ρεαλιστική πολιτική. Στην ουσία, οι χώρες σήμερα στρέφονται προς μια πρακτική οικοδόμησης στρατηγικής ανθεκτικότητας, επιδιώκοντας συνεργασίες με φίλους και συμμάχους ανάλογα με το θέμα, από το εμπόριο έως την κλιματική αλλαγή.

Παράλληλα, οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή έχουν αναγκάσει την περιοχή να επανεκτιμήσει την εξάρτησή της από ξένες δυνάμεις. Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Αιγύπτου, Mohamed Elorabi, υπογράμμισε ότι οι χώρες της περιοχής οφείλουν να αναλάβουν πρωτοβουλίες για τη δική τους ασφάλεια, απαλλαγμένες από παρεμβάσεις εξωτερικών παραγόντων. Ήδη από τον Μάρτιο, μετά την έναρξη του πολέμου των ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν, η Αίγυπτος έχει ανανεώσει τα αιτήματά της για τη δημιουργία μιας κοινής αραβικής δύναμης, απορρίπτοντας κάθε ξένη επιβολή.