Η επίσκεψη του Donald Trump στην Κίνα αποτέλεσε ένα κομβικό σημείο που θα μπορούσε να επαναπροσδιορίσει τη **στρατηγική σταθερότητα** στις σχέσεις Πεκίνου και Ουάσιγκτον. Με τον Donald Trump να βαθμολογεί το ταξίδι του με «12 σε κλίμακα από το 1 έως το 10», είναι προφανές ότι η συμφωνία για την αγορά 200 αεροσκαφών Boeing δεν ήταν το μοναδικό κέρδος.

Πέρα από τα «πέντε Β» (beef, beans, Boeings, board of investment, board of trade), η δημιουργία θεσμικών πλαισίων για τον έλεγχο των εμπορικών διαφορών αποτελεί ίσως την πιο ουσιαστική εξέλιξη, περιορίζοντας την πιθανότητα αυθαίρετων κινήσεων, όπως οι δασμοί 145% που είχε επιβάλει παλαιότερα η αμερικανική πλευρά. Η υποδοχή του Donald Trump από τον Xi Jinping στους κήπους του Zhongnanhai ήταν μια κίνηση υψηλού συμβολισμού, επιβεβαιώνοντας ότι για πρώτη φορά οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν επίσημα την Κίνα ως ισότιμη δύναμη.

Παρά τη βελτίωση του κλίματος, ακανθώδη ζητήματα όπως η Ταϊβάν και το Ιράν παραμένουν στο τραπέζι. Στο θέμα της Ταϊβάν, ο Donald Trump απέφυγε μια ξεκάθαρη δέσμευση, ωστόσο η Κίνα διαθέτει πλέον περισσότερα μέσα πίεσης από ποτέ, είτε πρόκειται για κυρώσεις κατά αμυντικών εργοληπτών, είτε για στρατιωτικές ασκήσεις στην περιοχή. Παράλληλα, ο ρόλος του Πεκίνου ως μεσολαβητή για την κρίση με το Ιράν και το ενδεχόμενο φύλαξης του εμπλουτισμένου ουρανίου από την Κίνα αποτελούν σενάρια που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αποκλιμάκωση της έντασης στον Περσικό Κόλπο.

Όπως δείχνουν τα πράγματα, οι ημέρες που οι σχέσεις των δύο υπερδυνάμεων βασίζονταν αποκλειστικά σε μεγάλες αγορές προϊόντων έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Το μέλλον μοιάζει περισσότερο με αυτοσχεδιασμό, όπου παρά τις τριβές και τις διαφωνίες, η διατήρηση ενός κοινού ρυθμού παραμένει ο κεντρικός στόχος.