Ο Γιώργος Λάνθιμος, γνωστός για το μοναδικό του όραμα, παρουσιάζει το “Bugonia”, μια ταινία που, παρά τη φαινομενική της απλότητα, αποτελεί μια βαθιά σάτιρα της σύγχρονης κοινωνίας. Στην επανέκδοση της cult ταινίας του 2003, “Save the Green Planet!”, βλέπουμε τον Τέντι (Jesse Plemons), έναν μελισσοκόμο και θεωρητικό συνωμοσίας, να πιστεύει ότι εξωγήινοι δηλητηριάζουν τις μέλισσες του και απειλούν τη ζωή στη Γη. Μαζί με τον ξάδελφό του Ντον (Aidan Delbis), απαγάγει την Μισέλ Φούλερ (Emma Stone), διευθύνουσα σύμβουλο της εταιρείας Auxolith, την οποία θεωρεί υπεύθυνη για την επιδείνωση της υγείας της μητέρας του.
Η Έμα Στόουν, σε έναν ρόλο που την ωθεί στα όριά της, ενσαρκώνει μια αδίστακτη CEO που προσπαθεί να διαχειριστεί την εικόνα της εταιρείας της με πλαστή ενσυναίσθηση. Ακόμα και δεμένη στο υπόγειο του Τέντι, χρησιμοποιεί την εταιρική γλώσσα και τις διαπραγματευτικές της ικανότητες για να βγει από δύσκολες καταστάσεις. Ωστόσο, ο αγχωμένος Τέντι, φτάνοντας στα όριά του, αποδεικνύεται ο αντίπαλός της. Ο χαρακτήρας του Τέντι, που έχει υποστεί ψυχική οδύνη και πιθανώς παιδική σεξουαλική κακοποίηση, αντανακλά την αδυναμία κάποιων ανθρώπων να αμφισβητήσουν τις προκαταλήψεις τους, ένα φαινόμενο που συναντάται συχνά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η ταινία παίζει με τη συμπάθεια του θεατή, παρουσιάζοντας αρχικά μια ψυχρή CEO ως αρνητικό χαρακτήρα, για να αναδείξει στη συνέχεια την σκληρότητα των βασανιστηρίων που υφίσταται. Μόνο ο Ντον, που χειραγωγείται τόσο από τον Τέντι όσο και από την Μισέλ, δείχνει να διαθέτει περιθώρια αμφιβολίας, αποτελώντας μια σπάνια ανθρώπινη φιγούρα στα φανταστικά σύμπαντα του Λάνθιμου.
Η αποκάλυψη ότι ο Τέντι έχει σκοτώσει αθώους στο κυνήγι του για εξωγήινους, έρχεται παράλληλα με την επιβεβαίωση ότι η Μισέλ πράγματι ανήκει σε ένα εξωγήινο είδος – είναι η αυτοκράτειρά τους. Η ανθρωπότητα, όπως εξηγεί η Stone, δημιουργήθηκε ως απολογία για την τυχαία εξαφάνιση των δεινοσαύρων από τους Ανδρομεδανούς, αλλά η κακή σχεδίαση οδήγησε σε έναν πολιτισμό που κινείται προς την αυτοκαταστροφή.
Καθώς η αυτοκράτειρα Στόουν αποφασίζει να τερματίσει την ανθρώπινη ύπαρξη, μια εντυπωσιακή μοντάζ, συνοδευόμενη από το τραγούδι “Where Have All the Flowers Gone” της Marlene Dietrich, δείχνει την απεικόνιση της καταστροφής, ενώ παράλληλα η φύση – τα λουλούδια, τα πουλιά, και οι μέλισσες – ανακάμπτει.
Ο Λάνθιμος, με το “Bugonia”, παρουσιάζει μια πιο άμεση προσέγγιση, θίγοντας σύγχρονα ζητήματα όπως η εταιρική οικοκτονία και η επιρροή του διαδικτύου στους πιο ευάλωτους. Το κύριο ερώτημα που θέτει η ταινία δεν είναι πώς να σωθεί η ανθρωπότητα από τον εαυτό της, αλλά αν αξίζει τελικά να σωθεί. Η ταινία, με την κυκλοφορία της το 2026, θέτει ένα ιδιαίτερα καίριο ερώτημα.
