Η εποχή κατά την οποία τα τρία κοινά ανακοινωθέντα καθόριζαν τις σχέσεις ΗΠΑ και Κίνας έχει πλέον «ολοκληρωτικά παρέλθει», σύμφωνα με την εκτίμηση του Zhu Feng, κοσμήτορα της Σχολής Διεθνών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Nanjing. Ο γνωστός αναλυτής υποστηρίζει ότι είναι πλέον μη ρεαλιστικό να αναμένουμε μια συνολική πολιτική συμφωνία μεταξύ Πεκίνου και Ουάσιγκτον για το ζήτημα της Ταϊβάν, κυρίως λόγω των εσωτερικών πολιτικών ισορροπιών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παρά τη συνάντηση του Xi Jinping με τον Donald Trump, όπου και οι δύο πλευρές μίλησαν για μια εποικοδομητική στρατηγική σταθερότητα, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Όπως τόνισε ο Zhu σε διαδικτυακό σεμινάριο στο Macau Centre for Regional and Strategic Studies, το ζητούμενο δεν είναι πλέον η υπογραφή νέων ανακοινωθέντων. Οι δύο υπερδυνάμεις έχουν εισέλθει σε μια νέα φάση δομικού, μακροπρόθεσμου και στρατηγικού ανταγωνισμού, όπου προέχουν τα πρακτικά αποτελέσματα σε συγκεκριμένα πεδία.
Τα τρία κοινά ανακοινωθέντα, υπογεγραμμένα το 1972, το 1978 και το 1982, αποτέλεσαν τον πολιτικό πυλώνα των διμερών σχέσεων, με επίκεντρο το ακανθώδες ζήτημα της Ταϊβάν. Ενώ το Πεκίνο θεωρεί το νησί αναπόσπαστο κομμάτι της επικράτειάς του, η Ουάσιγκτον —παρά το γεγονός ότι δεν αναγνωρίζει την Ταϊβάν ως ανεξάρτητο κράτος— παραμένει δεσμευμένη στην παροχή αμυντικού εξοπλισμού βάσει της νομοθεσίας Taiwan Relations Act.
Ο Zhu επισημαίνει ότι οι Αμερικανοί πολιτικοί χρησιμοποιούν το θέμα της Ταϊβάν ως εργαλείο για την εσωτερική τους πολιτική σκηνή, καθιστώντας απίθανη μια νέα συναίνεση. Αναφερόμενος και στις πρόσφατες δηλώσεις του Trump, ο αναλυτής εκτιμά ότι η σημερινή κατάσταση απαιτεί ευελιξία. Το Πεκίνο υιοθετεί μια πιο «εποικοδομητική» στάση, στέλνοντας το μήνυμα ότι δεν βιάζεται να επιδιώξει την επανένωση με τη βία, αρκεί να μην ξεπεραστούν οι «κόκκινες γραμμές» που αφορούν τις δυνάμεις ανεξαρτησίας της Ταϊβάν.
