Υπάρχουν άνθρωποι που μας θεωρούν εκκεντρικούς επειδή επιλέγουμε να κολυμπάμε στον Thames. «Δεν είναι κρύα;» ρωτούν με έναν ρίγος, λες και οι ίδιοι μόλις βούτηξαν στα παγωμένα νερά. Και η απάντηση είναι πως ακριβώς εκεί έγκειται το νόημα. Το κρύο νερό αφυπνίζει το κεντρικό νευρικό σύστημα και προσφέρει μια καθολική αναζωογόνηση στο μυαλό.

Φυσικά, υπάρχει και το ερώτημα της καθαριότητας. Όταν βρέχει, η κατάσταση δυσκολεύει και η ορατότητα κάτω από την επιφάνεια χάνεται. Σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν μπαίνουμε στο ποτάμι, αλλά διοχετεύουμε την οργή μας μετρώντας τη ρύπανση και πιέζοντας την εταιρεία ύδρευσης που απορρίπτει λύματα στο ποτάμι. Ωστόσο, η πρόσφατη απόφαση να ανακηρυχθεί το σημείο μας ως ο πρώτος επίσημος χώρος κολύμβησης στον Thames στο Λονδίνο, αποτελεί μια σπάνια νίκη της κοινότητας απέναντι στα εταιρικά συμφέροντα.

Η ίδρυση τέτοιων σημείων υποχρεώνει τις αρχές να διεξάγουν αυστηρούς και τακτικούς ελέγχους ποιότητας των υδάτων. Αυτό αυξάνει την πίεση προς την Thames Water, ώστε να περιορίσει τις απορρίψεις λυμάτων. Όπως επισημαίνει η Marlene Lawrence, ιδρύτρια των Bluetits, η κολύμβηση αποτελεί μια καθημερινή αναγέννηση για το σώμα και την ψυχολογία.

Για πολλούς από εμάς, η κολύμβηση δεν είναι μόνο η αναζήτηση της αδρεναλίνης στα παγωμένα νερά, αλλά η συντροφικότητα και το γέλιο που μοιραζόμαστε σε μια πόλη που συχνά γίνεται μοναχική. Σε μια εποχή που οι δημόσιοι χώροι –από δάση μέχρι όχθες ποταμών– έχουν ιδιωτικοποιηθεί, η διατήρηση αυτού του κοινού χώρου είναι πράξη αντίστασης. Όπως είπε χαρακτηριστικά ένας περαστικός βλέποντάς μας να ετοιμαζόμαστε για τη βουτιά: «Είστε τρελοί». Και εμείς απαντήσαμε με ένα χαμόγελο: «Σας ευχαριστούμε».