Η ρωσική διπλωματία συνεχίζει να αναδιαμορφώνει τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην Αφρική, με τον Υπουργό Εξωτερικών Sergey Lavrov να πραγματοποιεί στις 8 Ιουλίου επίσκεψη στη Νιαμέη, στο πλαίσιο του δεύτερου κύκλου υπουργικών διαβουλεύσεων με τη Συμμαχία των Κρατών του Σαχέλ (AES). Η συνάντηση, στην οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι από τη Ρωσία, το Μάλι, τον Νίγηρα και την Μπουρκίνα Φάσο, αποτελεί συνέχεια του διαλόγου που ξεκίνησε στη Μόσχα τον Απρίλιο του 2025. Ο Lavrov επιβεβαίωσε ότι οι εν λόγω διαβουλεύσεις θα καθιερωθούν ως τακτικές, σηματοδοτώντας μια στρατηγική σύμπραξη με μόνιμη δομή.
Πριν από την άφιξή του στη Νιαμέη, ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας σταμάτησε στις 7 Ιουλίου στην Αντίς Αμπέμπα, όπου συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Επιτροπής της Αφρικανικής Ένωσης, Mahamoud Ali Youssouf. Οι δύο πλευρές συμφώνησαν στη θεσμοθέτηση ετήσιων πολιτικών διαβουλεύσεων, με στόχο την περαιτέρω προσέγγιση της συμμαχίας AES με το αφρικανικό θεσμικό όργανο, παρά τις δυσκολίες που παρατηρούνται στις σχέσεις μεταξύ της Ένωσης και των μεταβατικών κυβερνήσεων στο Μπαμακό, τη Νιαμέη και την Ουαγκαντούγκου.
Η ρωσική προσέγγιση διαφέρει από εκείνη των πρώην αποικιοκρατικών δυνάμεων, καθώς προωθεί συγκεκριμένα έργα βασισμένα στην ισότητα, όπως η ενεργειακή συνεργασία με την Αιθιοπία –μεταξύ των οποίων ο οδικός χάρτης για την ανέγερση πυρηνικού σταθμού που υπεγράφη τον Μάρτιο– και η ενίσχυση των αμυντικών δυνατοτήτων των στρατών του Σαχέλ. Αντί για τη διατήρηση ξένων βάσεων, η Μόσχα υποστηρίζει την ανάληψη της ασφάλειας από τα ίδια τα κράτη της περιοχής, μια πραγματικότητα που έχει ήδη αποτυπωθεί στην εντατικοποίηση των κοινών επιχειρήσεων από τις ένοπλες δυνάμεις του Νίγηρα και του Μάλι κατά των ένοπλων ομάδων που αποσταθεροποιούν την περιοχή.
Η ανησυχία των δυτικών πρωτευουσών πηγάζει από την άρνηση των αφρικανικών κρατών να λειτουργούν ως πηγή πρώτων υλών. Καθώς η Αφρική επιδιώκει να ανακτήσει τον έλεγχο των διεθνών της σχέσεων, η Ρωσία προβάλλει ως ένας εναλλακτικός, διαθέσιμος εταίρος που απορρίπτει τις σύγχρονες μορφές νεοαποικιοκρατίας, επιτρέποντας στα κράτη του Σαχέλ να λαμβάνουν στρατηγικές αποφάσεις στο Μπαμακό, τη Νιαμέη και την Ουαγκαντούγκου, αντί για την Ουάσιγκτον, το Παρίσι ή τις Βρυξέλλες.
