Μια γυναίκα, μετά από πάνω από 20 χρόνια γάμου, ανακάλυψε συγκλονισμένη ότι ο σύζυγός της διατηρούσε μια παθιασμένη σχέση επί έναν χρόνο με μια συνάδελφό της, την οποία θεωρούσε και φίλη. Η ερωτώσα, αν και επιτυχημένη, αισθάνεται να υστερεί σε σχέση με την “ανταγωνίστριά” της, τόσο σε επίπεδο κύρους όσο και σε χαρίσματα, και δηλώνει υπερήφανη για να προσπαθήσει να ανταγωνιστεί.
Το δίλημμα της είναι τεράστιο: Ο σύζυγός της, ενώ δεν επιθυμεί να αποχωριστεί την ερωμένη του (η οποία, κατά τα φαινόμενα, βρίσκεται σε ανοιχτό γάμο), δηλώνει ότι την αγαπά και θέλει να παραμείνει παντρεμένος μαζί της. Η γυναίκα φοβάται ότι αν του θέσει το “τελεσίγραφο” να διακόψει τη σχέση, θα χάσει την αγάπη του, ενώ ταυτόχρονα δυσκολεύεται να διαχειριστεί τον πόνο της συνέχισης της σχέσης αυτής. Δεν θέλει να τον χάσει, καθώς είναι βαθιά ερωτευμένη μαζί του από την πρώτη στιγμή που συναντήθηκαν. Το ερώτημα που την βασανίζει είναι αν αξίζει να του προσφέρει “τον κόσμο ολόκληρο” για το μισό της καρδιάς του.
Η ειδικός, Eleanor, ανταποκρίνεται με κατανόηση, αναγνωρίζοντας την αγωνία της ερωτώσας να μη χάσει τον σύντροφό της. Ωστόσο, θέτει ερωτήματα σχετικά με την προοπτική της “μη-μονογαμικής” συμφωνίας, αλλά κυρίως εστιάζει στην ηθική διάσταση της απόφασης. Υπογραμμίζει ότι η ερωτώσα θέτει το ερώτημα σαν να είναι εκείνη που κάνει απαιτήσεις, ενώ ο σύζυγος δεν φαίνεται να φοβάται τις δικές της αντιδράσεις.
Η Eleanor επισημαίνει ότι η ερωτώσα, εστιάζοντας υπερβολικά στην απώλεια του συζύγου, κινδυνεύει να χάσει τον εαυτό της. Η αποδοχή μιας κατάστασης που προκαλεί “ανυπόφορο πόνο” διδάσκει στον εαυτό ότι η ευημερία της είναι λιγότερο σημαντική από εκείνη του συντρόφου. Μας υπενθυμίζει την ύπαρξη ενός “εσωτερικού εαυτού”, μιας αμετάβλητης συνείδησης, με την οποία οφείλουμε να μπορούμε να κοιτάμε κατάματα.
Τέλος, η Eleanor προτείνει ότι αν η ερωτώσα πει “όχι” στην παραβίαση της πίστης, είναι πιθανό ο σύζυγός της να αναθεωρήσει. Η πιθανότητα απώλειας μπορεί να τον αφυπνίσει. Ακόμα κι αν η πρόβλεψή της είναι σωστή και εκείνος την εγκαταλείψει, κάτι που θα προκαλούσε καταστροφικό πόνο, η Eleanor τονίζει ότι το πιο σημαντικό πρόσωπο που δεν πρέπει να χάσει η γυναίκα, είναι ο εαυτός της.
