Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που οι απαντήσεις σε φαινομενικά ασήμαντες ερωτήσεις αποκαλύπτουν τα πάντα για τον χαρακτήρα μας. Για παράδειγμα, το πρώτο μουσικό κομμάτι που αγοράζει κανείς μπορεί να προκαθορίσει τη μετέπειτα αισθητική του. Θέλοντας να χαρίσω στον γιο μου μια αξέχαστη εμπειρία, τον πήγα στη συναυλία του Harry Styles στο Wembley, εν μέσω ενός καύσωνα που έσπαγε κάθε ρεκόρ.

Πρέπει να παραδεχτώ ότι η προκατάληψή μου ήταν μεγάλη. Ως άνθρωπος που χαρακτηρίζεται από κυνισμό, μισανθρωπία και έντονη αποστροφή προς τα πλήθη και τις μαζικές εκδηλώσεις, δεν περίμενα ότι θα ενθουσιαστώ. Κι όμως, η εμπειρία που έζησα ήταν σχεδόν θρησκευτική. Η ζωή μου πλέον χωρίζεται σε δύο περιόδους: πριν από τον Harry Styles και μετά από αυτόν.

Παρά τον καύσωνα, ο Styles απέδειξε γιατί θεωρείται ένας από τους πιο χαρισματικούς καλλιτέχνες της ποπ. Ενώ θεωρητικά θα μπορούσα να ειρωνευτώ την απλότητα του «Καλησπέρα, ονομάζομαι Harry» ή το μήνυμα του τραγουδιού «Treat People with Kindness», στην πράξη η αλληλεπίδραση με 89.999 άλλους πιστούς θεατές με λύτρωσε. Ο καλλιτέχνης έδειξε ενδιαφέρον για το κοινό του, ζητώντας από όλους να προσέχουν ο ένας τον άλλον και να παραμένουν ενυδατωμένοι, μια υπόσχεση που αποδείχθηκε ειλικρινής.

Η κορυφαία στιγμή της βραδιάς ήταν το πρόσωπο του γιου μου, καθώς έβλεπε για πρώτη φορά από κοντά το είδωλό του. Εκείνη η στιγμή ήταν καθαρή μαγεία. Ο Harry Styles δεν είναι απλώς ένας pop star· είναι ένας καλλιτέχνης που χρησιμοποιεί την επιρροή του για να διαδώσει μηνύματα συμπερίληψης, σεβασμού και ευαλωτότητας. Δεν ισχυρίζομαι ότι μια συναυλία μπορεί να θεραπεύσει τα δεινά του κόσμου, αλλά μετά από αυτή τη βραδιά, ένιωσα να αποκτώ ξανά λίγη πίστη στην ανθρωπότητα, με ένα τραγούδι στην καρδιά και την ελπίδα ότι ίσως, τελικά, μπορούμε να συμπεριφερόμαστε στους άλλους με περισσότερη καλοσύνη.