Η υπαρξιακή θεραπεία αποτελεί ένα ισχυρό εργαλείο για την αντιμετώπιση των σύγχρονων ψυχικών κρίσεων, προσφέροντας μια φιλοσοφική προσέγγιση στη διαβίωση. Η Emmy van Deurzen, η οποία καθιέρωσε αυτή τη μέθοδο στο Ηνωμένο Βασίλειο, υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι συχνά εγκλωβίζονται σε μια κουλτούρα «ταμπελών» και διαγνώσεων, χάνοντας την επαφή με το ανθρώπινο πνεύμα.
Ξεκινώντας την πορεία της από το Arbours Association στο Λονδίνο το 1977, η Van Deurzen διαπίστωσε ότι το κίνημα της αντι-ψυχιατρικής, αν και είχε καλές προθέσεις, συχνά άφηνε τους ανθρώπους σε κρίση αβοήθητους. Αντιλαμβανόμενη το κενό αυτό, ανέπτυξε μια μέθοδο που συνδυάζει τον σωκρατικό διάλογο με την υπαρξιακή φιλοσοφία, βοηθώντας τους ασθενείς να εξερευνήσουν τις δυσκολίες τους όχι ως παθολογικά συμπτώματα, αλλά ως αναπόσπαστα κομμάτια της ανθρώπινης εμπειρίας. Στο νέο της βιβλίο με τίτλο Beginning to Live, η συγγραφέας αναδεικνύει πώς οι διδασκαλίες φιλοσόφων όπως ο Jean-Paul Sartre, ο Søren Kierkegaard και η Simone de Beauvoir μπορούν να γίνουν πρακτικά εργαλεία για την καλλιέργεια του θάρρους και της ελευθερίας.
Σύμφωνα με την ίδια, η κατάθλιψη πολλές φορές πηγάζει από αισθήματα καταπίεσης ή από την έλλειψη νοήματος σε έναν κόσμο που εστιάζει υπερβολικά στον υλισμό. Η υπαρξιακή θεραπεία δεν επιδιώκει να δώσει έτοιμες λύσεις, αλλά να ενθαρρύνει τον άνθρωπο να αναλάβει την ευθύνη της στάσης του απέναντι στις περιστάσεις, μια ιδέα που αντηχεί τις απόψεις του Viktor Frankl. Παρά την επιρροή της, η Van Deurzen παραμένει επικριτική απέναντι στη σύγχρονη τάση χρήσης όρων όπως «τοξικός» ή «ναρκισσιστής», υποστηρίζοντας ότι αυτές οι τακτικές προκαλούν φόβο και εμποδίζουν την πραγματική κατανόηση. Για τη δημιουργό, ο στόχος είναι η επιστροφή της σοφίας στον κόσμο, μέσα από μια κοινότητα που αναζητά συλλογικά τρόπους να ζήσει μια ζωή με νόημα και συνοχή.
