Στο τέλος του 19ου αιώνα, ο Arturo Alfonso Schomburg άκουσε από τον δάσκαλό του στο Πουέρτο Ρίκο πως οι μαύροι δεν είχαν καμία αξιοσημείωτη ιστορία ή επιτεύγματα. Αφιερώνοντας τη ζωή του στην κατάρριψη αυτής της πλάνης, ο Schomburg συγκέντρωσε τέχνη, βιβλία και αντικείμενα που απέδειξαν το αντίθετο. Μετά την εγκατάστασή του στη Νέα Υόρκη στα 17 του χρόνια, άρχισε να χρησιμοποιεί τη συλλογή του για να γράφει για την ιστορία των μαύρων σε έντυπα όπως το Negro World, αναδεικνύοντας τον εαυτό του σε κορυφαίο ιστορικό και διανοούμενο της περιόδου του Harlem Renaissance.
Σήμερα, το Schomburg Center for Research in Black Culture, τμήμα της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της Νέας Υόρκης (New York Public Library), γιορτάζει τα 100 χρόνια λειτουργίας του, φιλοξενώντας περισσότερα από 11 εκατομμύρια αντικείμενα. Από το χειρόγραφο της αυτοβιογραφίας της Maya Angelou, I Know Why the Caged Bird Sings, μέχρι το 1861 την αυτοβιογραφία της Harriet Jacobs, Incidents in the Life of a Slave Girl, η συλλογή αποτελεί μια «αντί-αφήγηση» της ιστορίας, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η επιμελήτρια Tammi Lawson.
Η διευθύντρια του κέντρου, Joy Bivins, τονίζει πως η κατανόηση της ιστορίας των Ηνωμένων Πολιτειών είναι ελλιπής χωρίς τη γνώση της ιστορίας των ανθρώπων αφρικανικής καταγωγής, συμπεριλαμβανομένων των αγώνων και των θριάμβων τους. Πολλά από τα εκθέματα, όπως εκείνα που παρουσιάζονται στην έκθεση Declaring America: 1776 and Beyond στο κτίριο Stephen A Schwarzman, μαρτυρούν τον πλούτο αυτής της κληρονομιάς. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται μια έκδοση της φοιτητικής εφημερίδας 40 Acres and a Mule, καθώς και το γλυπτό Vitamins του David Hammons.
Με την επιμέλεια των συλλογών να βρίσκεται πλέον σε μεγάλο βαθμό στα χέρια γυναικών, το κέντρο συνεχίζει να επεκτείνεται, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση σε έργα μαύρων γυναικών καλλιτεχνών, όπως η γλύπτρια Augusta Savage. Καθώς το κέντρο εισέρχεται στη δεύτερη εκατονταετία του, παραμένει ένας φάρος γνώσης, αποδεικνύοντας ότι η ιστορία της αφρικανικής διασποράς είναι παγκόσμια, πολυγλωσσική και διαχρονικά επίκαιρη.
