Η Izzy Hagerup, γνωστή ως Prewn, περιγράφει συχνά τη μουσική της με τον όρο “αποσύνδεση”, μία κατάσταση ψυχικής αδιαφορίας που αποτυπώνεται σε πολλά τραγούδια της. Ωστόσο, η ηχητική της προσέγγιση στο indie-rock, χαρακτηρίζεται από ένταση και πάθος. Οι κιθάρες της είναι αιχμηρές και επιθετικές, ενώ οι μπαλάντες της έχουν ένα ωμό, ατμοσφαιρικό ύφος, το οποίο καθοδηγείται από μια έντονη φωνή που θυμίζει μεσαίας περιόδου Fiona Apple, καθώς και από τον ήχο του τσέλου που έπαιζε στα παιδικά της χρόνια. Απροσδόκητες ανατροπές, όπως η ατμοσφαιρική μετάβαση σε trip-hop στο πρόσφατο single “Dirty Dog”, προσθέτουν βάθος στο έργο της.
“Ένα από τα πράγματα που εκτιμώ στη μουσική είναι ότι αποτελεί έναν από τους ελάχιστους τρόπους να συνδεθώ πραγματικά με το συναίσθημα, ακόμα κι αν αυτό το συναίσθημα είναι η αποσύνδεση”, δηλώνει η Hagerup. “Καθημερινά, προσπαθώ να απωθήσω αυτά τα συναισθήματα. Όταν πιάνω την κιθάρα, θα μπορούσα να γράψω για όλα τα όμορφα, χαρούμενα πράγματα, αλλά υπάρχει κάτι που τραβάει την προσοχή σου περισσότερο κάποιες φορές – σου δίνει τη δυνατότητα να απελευθερώσεις αυτό που κρατούσες μέσα σου για εβδομάδες, να βρεις τον πυρήνα της έντασης.”
Μιλώντας από το σπίτι ενός φίλου της στη δυτική Μασαχουσέτη, η Hagerup είναι αυτοσαρκαστική και εξαιρετικά εκφραστική, ίσως και επειδή ο πρώτος της εσπρέσο έχει ήδη αρχίσει να δρα. Περιστασιακά, αναφέρεται στον τελευταίο της δίσκο, “System”, χωρίς να εξηγεί πλήρως το περιεχόμενό του. Δηλώνει ότι για να γράψει, δεν χρειάζεται απαραίτητα να γνωρίζει τι πραγματικά γράφει. Από το εναρκτήριο τραγούδι “Easy”, η φράση “μύριζα ένα λουλούδι αλλά ρουφούσα ένα έντομο” είναι ένα παράδειγμα συναισθηματικής παγίδας που αποτυπώνει τόσο εύστοχα. Ανατρέχοντας στο νόημα του άλμπουμ, διακρίνει “στιγμές αγώνα”, καθώς και ευρύτερες απόψεις για τις δυσκολίες της ζωής εντός σκόπιμα καταπιεστικών συστημάτων.
“Εκείνη τη στιγμή, δεν συνειδητοποιούσα ότι ήμουν σε κατάθλιψη – είναι σαν να βλέπεις τα μαλλιά σου να μακραίνουν, δεν καταλαβαίνεις πότε έχεις φτάσει σε ένα σημείο που δεν σου αρέσει”, εξηγεί. “Συχνά ντρεπόμουν που ένιωθα έτσι, ενώ υπάρχουν τόσα πολλά όμορφα πράγματα στον κόσμο. Αλλά αυτό είναι απλώς ένας ακόμα τρόπος να κρίνεις τον εαυτό σου όταν είσαι ήδη σε χαμηλή ψυχολογική διάθεση.”
Η δημιουργία του “System” φαίνεται πως ήταν μια επώδυνη διαδικασία, με την Hagerup να μένει ξύπνια όλη νύχτα, πιέζοντας τον εαυτό της να γράψει μέχρι να εμφανιστεί κάποια μικρή έμπνευση. Αναλογιζόμενη, πιστεύει ότι αυτό οφείλεται στην “τεράστια πίεση” που ασκούν οι άνθρωποι στον εαυτό τους στα μέσα της δεκαετίας των 20, όταν προσπαθούν να βρουν τη θέση τους στη ζωή. “Ελπίζω, καθώς μεγαλώνω και γίνομαι πιο άνετη, να μπορώ να προσεγγίζω τη μουσική λιγότερο απεγνωσμένα…”, κάνει μιμητική κίνηση σαν να ξεριζώνει κάτι από το χώμα. “Πολύς φόβος ήταν συνδεδεμένος με αυτό, αλλά τώρα νιώθω ότι έχει επιστρέψει στην πρότερη κατάσταση, σαν η μουσική να είναι για την ευχαρίστηση της στιγμής.”
Η Hagerup αναδείχθηκε μουσικά στη φημισμένη σκηνή της δυτικής Μασαχουσέτης, όπου και παρέμεινε μετά το κολλέγιο για πολύ περισσότερο από ό,τι είχε αρχικά σχεδιάσει. Ο Kim Gordon και ο Thurston Moore έμεναν εκεί, ενώ ο J Mascis των Dinosaur Jr ήταν μια συνηθισμένη παρουσία στους ποδηλατόδρομους κοντά στο σπίτι της Hagerup.
“Φοράει το κράνος του!”, λέει. “Αγαπώ πολύ αυτήν την περιοχή. Είναι πανέμορφη, αλλά δεν έχει αρκετή δράση για να αποσπά την προσοχή. Δεν είχα βρεθεί ποτέ σε DIY σκηνή πριν μετακομίσω εδώ. Σκεφτόμουν, τι, απλώς μαζευόμαστε και τα κάνουμε μόνοι μας;! Η δουλειά που πήγαινε στην κοινότητα ήταν τόσο όμορφη. Άλλαξε εντελώς την πορεία της ζωής μου και μου έδωσε πολύ θάρρος να ασχοληθώ με τη μουσική σε πιο σοβαρό επίπεδο.” Παρόλα αυτά, μετακόμισε στο Λος Άντζελες το καλοκαίρι: “Σκέφτηκα, τι θα γινόταν αν πήγαινα κάπου που δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ τον εαυτό μου;”
Από την κυκλοφορία του ντεμπούτου της, “Through the Window”, το 2023, η Hagerup έχει συνηθίσει τους θαυμαστές της να εκπλήσσονται από το σκοτεινό περιεχόμενο της μουσικής της. “Πιστεύω ότι η πιο δυνατή μουσική είναι η πιο ειλικρινής μουσική”, λέει κάνοντας τους ώμους της. “Αν εδώ μέσα γίνεται λίγο σκοτεινά, ε, ας το ακολουθήσουμε.” Όσο κι αν τραγουδάει για την παράδοση, το “System” είναι γεμάτο υπενθυμίσεις να μην φοβόμαστε “τον ήχο της σπασμένης, χτυπητής, στάζουσας, λαχανιασμένης καρδιάς σου”, όπως τραγουδάει στο “Don’t Be Scared”.
“Αυτό είναι άλλο ένα πράγμα που εκτιμώ πολύ στη μουσική”, λέει. “Αν δεν μπαίνεις βαθιά στη σκοτεινή πλευρά, δεν ξέρω πώς μπορείς να μπεις βαθιά στη φωτεινή πλευρά.”
