Ένας 30χρονος άνδρας, ο οποίος βίωσε την πρώτη σοβαρή σχέση της ζωής του πριν από περίπου έναν μήνα, έρχεται αντιμέτωπος με την αβεβαιότητα και την πτώση της αυτοπεποίθησής του. Η σχέση, που διήρκεσε οκτώ μήνες, ολοκληρώθηκε με έναν ευγενικό χωρισμό, ωστόσο ο ίδιος δυσκολεύεται να διαχειριστεί την επόμενη μέρα. Παρά τις συμβουλές του περιβάλλοντός του ότι η εμπειρία αυτή θα έπρεπε να τον έχει κάνει πιο σίγουρο για τον εαυτό του, εκείνος νιώθει πιο ευάλωτος από ποτέ.
«Αν αυτός ο υπέροχος και κατανόητος άνθρωπος δεν μπόρεσε να με δει ως κάποιον που αξίζει, πώς μπορώ να περιμένω ότι θα βρω κάποιον άλλον, όταν μου πήρε 15 χρόνια να βρω εκείνη;» αναρωτιέται ο ίδιος.
Η Eleanor, στην απάντησή της, ξεκαθαρίζει πως η λήξη μιας σχέσης δεν αποτελεί μέτρο αξιολόγησης της προσωπικής αξίας κανενός. Όπως τονίζει, είναι κρίσιμο να διαχωρίσουμε τον πόνο της απόρριψης από την υποτιθέμενη επιβεβαίωση ότι δεν είμαστε αρκετοί. Οι άνθρωποι τερματίζουν σχέσεις επειδή απλώς δεν υπήρχε η σωστή χημεία, και το ίδιο χαρακτηριστικό που καθιστά κάποιον ακατάλληλο για έναν σύντροφο, μπορεί να είναι το ιδανικό για έναν άλλον.
Σύμφωνα με την Eleanor, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί το πότε ή το αν θα βρούμε ξανά το ταίρι μας. Η αναζήτηση της αγάπης δεν βασίζεται στη βεβαιότητα, αλλά στην ελπίδα. Δεν χρειάζεται να γνωρίζουμε με σιγουριά ότι όλα θα πάνε καλά· αρκεί να οδηγούμαστε από την πιθανότητα ότι μπορεί να πάνε. Επιπλέον, υπογραμμίζει ότι η αυτοεκτίμηση πρέπει να είναι διαχωρισμένη από την επιδοκιμασία των άλλων. «Οι σχέσεις αφορούν την εύρεση της σωστής χημείας, ενώ η αυτοεκτίμηση την αναγνώριση της αξίας μας. Κανένα από τα δύο δεν μπορεί να αντικαταστήσει το άλλο», καταλήγει.
