Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγκάστηκε να μετριάσει το τελευταίο πακέτο κυρώσεων κατά της Μόσχας, καθώς διαπίστωσε πως μια καθολική απαγόρευση στις ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες να μεταφέρουν ρωσικό αέριο σε τρίτες χώρες θα μπορούσε να αποβεί μοιραία. Ο κίνδυνος ήταν ξεκάθαρος: αν οι εταιρείες δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν, στρατηγικής σημασίας πλοία θα κατέληγαν στον έλεγχο κινεζικών συμφερόντων.

Για να αρθεί το ελληνικό βέτο στο 21ο πακέτο μέτρων κατά της ρωσικής πολεμικής μηχανής, τα κράτη-μέλη συμφώνησαν να επιτρέψουν στους ευρωπαίους μεταφορείς να συνεχίσουν τη μεταφορά ρωσικού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) σε τρίτες χώρες για ένα έτος. Οι αξιωματούχοι εξήγησαν ότι ο κυρίαρχος ρόλος της Κίνας στη ναυτιλιακή χρηματοδότηση είναι ο βασικός λόγος για αυτή την υποχώρηση, αναδεικνύοντας τη δύναμη που έχει χτίσει το Πεκίνο στην παγκόσμια οικονομία.

Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται η ελληνική εταιρεία Dynagas, συμφερόντων του δισεκατομμυριούχου George Prokopiou, ο οποίος διατηρεί στενούς εμπορικούς δεσμούς με την Κίνα. Ο εφοπλιστής έχει παραγγείλει πάνω από 155 πλοία από κινεζικά ναυπηγεία, ενώ πρόσφατα η οικογένειά του ίδρυσε την εταιρεία Beacon Tankers Management, επεκτείνοντας περαιτέρω τη συνεργασία τους με τα ναυπηγεία Hengli Heavy Industries.

Το πρόβλημα αφορά εξειδικευμένα πλοία, ικανά να πλέουν στους πάγους, τα οποία είναι σπάνια και πανάκριβα. Οι Βρυξέλλες φοβήθηκαν πως αν οι ευρωπαϊκές εταιρείες κηρύσσονταν σε αθέτηση πληρωμών λόγω των κυρώσεων, τα πλοία αυτά θα περνούσαν απλώς σε χέρια υποστηριζόμενα από την Κίνα, συνεχίζοντας το ίδιο εμπόριο χωρίς κανένα ουσιαστικό πλήγμα για τη Ρωσία. Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχίζει να ασκεί πιέσεις στο Πεκίνο για τον ρόλο του στον πόλεμο στην Ουκρανία, έχοντας ήδη προσθέσει στη λίστα κυρώσεων 14 κινεζικές οντότητες, αν και αποφεύγει να συγκρουστεί με τους πραγματικά «μεγάλους παίκτες» της κινεζικής βιομηχανίας.