Η καθημερινότητα είναι γεμάτη προκλήσεις που ενεργοποιούν το στρες, από την κίνηση στους δρόμους μέχρι τις πιεστικές υποχρεώσεις της δουλειάς. Όταν νιώθουμε πίεση, το σώμα μας αντιδρά ενεργοποιώντας βιολογικά συστήματα που αρχικά είχαν εξελιχθεί για να μας προστατεύουν από άμεσους κινδύνους. Όπως επισημαίνει η καθηγήτρια Kavita Vedhara από το Cardiff University, η πρώτη αντίδραση είναι μια έκρηξη αδρεναλίνης που αυξάνει τους καρδιακούς παλμούς, την αρτηριακή πίεση και την αναπνοή.

Περίπου 30 λεπτά αργότερα, ακολουθεί η έκκριση κορτιζόλης, της ορμόνης που ρυθμίζει την αρτηριακή πίεση και αυξάνει τα διαθέσιμα σάκχαρα στο αίμα για ενέργεια. Αν και αυτή η απόκριση «μάχης ή φυγής» ήταν σωτήρια για τους προγόνους μας απέναντι σε φυσικές απειλές, σήμερα, σε συνθήκες μόνιμου άγχους, το σώμα μας στερείται πολύτιμους πόρους από το ανοσοποιητικό και το πεπτικό σύστημα.

Η καθηγήτρια Kavita Vedhara προειδοποιεί ότι το χρόνιο στρες συνδέεται με εξασθενημένο ανοσοποιητικό, αυξημένο κίνδυνο παχυσαρκίας, κατάθλιψης, αλλά και εξέλιξη νευροεκφυλιστικών παθήσεων, όπως η νόσος Alzheimer. Επιπλέον, δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος: καθώς γινόμαστε πιο ευαίσθητοι στα σωματικά συμπτώματα του στρες, η ανησυχία για αυτά μας προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη πίεση.

Σύμφωνα με τη δρα Jo Daniels από το University of Bath, η διαχείριση ξεκινά από την αναγνώριση των πρώτων σημαδιών. Απλές τεχνικές, όπως η αργή αναπνοή και η τακτική άσκηση, βοηθούν στη μείωση της συσσωρευμένης αδρεναλίνης. Για πιο έντονες περιπτώσεις, η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία (CBT) μπορεί να βοηθήσει στην αξιολόγηση των αρνητικών σκέψεων, ενώ οι τεχνικές μείωσης στρες μέσω ενσυνειδητότητας διδάσκουν τον διαχωρισμό από τις δυσάρεστες σκέψεις. Σε κάθε περίπτωση, οι ειδικοί τονίζουν πως αν το στρες γίνεται μόνιμο κομμάτι της ζωής σας, η αναζήτηση επαγγελματικής υποστήριξης είναι απαραίτητη.