Η αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, μετά την υπογραφή της συμφωνίας πλαισίου μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν στις 25 Ιουνίου 2026 για τον τερματισμό του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν, αποτελεί μια σύνθετη και επίπονη διαδικασία. Αν και η κίνηση των πλοίων έχει αρχίσει σταδιακά να αυξάνεται, οι ναυτιλιακές εταιρείες παραμένουν επιφυλακτικές, καθώς ο φόβος για την παρουσία θαλάσσιων ναρκών καθιστά τη διέλευση από το κρίσιμο αυτό πέρασμα υψηλού κινδύνου.

Στο πλαίσιο της συμφωνίας, το Ιράν δεσμεύτηκε να απομακρύνει τυχόν ναρκοπέδια εντός 30 ημερών. Τις επιχειρήσεις καθαρισμού ηγούνται η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, με την υποστήριξη συμμαχικών δυνάμεων από τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ιαπωνία και τον Καναδά. Οι θαλάσσιες νάρκες, αν και οικονομικά προσιτές στην κατασκευή, αποδεικνύονται εξαιρετικά δαπανηρές και χρονοβόρες στην εντόπιση και την εξουδετέρωσή τους.

Οι τύποι των ναρκών που απειλούν τα πλοία περιλαμβάνουν: – Νάρκες βυθού: Εντοπίζουν το μαγνητικό ή ακουστικό ίχνος του πλοίου και εκρήγνυνται από κάτω του. – Νάρκες αγκυροβολημένες: Επιπλέουν κάτω από την επιφάνεια, συνδεδεμένες με το βυθό, και ενεργοποιούνται με την επαφή. – Νάρκες ελεύθερης πλεύσης: Κινούνται ανεξέλεγκτα με τα θαλάσσια ρεύματα, καθιστώντας τες τις πλέον απρόβλεπτες. – Νάρκες προσκόλλησης (Limpet): Τοποθετούνται απευθείας στο κύτος του πλοίου με μαγνήτες.

Η διαδικασία αντιμέτρων ναρκών (MCM) βασίζεται στη χρήση σόναρ, τηλεκατευθυνόμενων υποβρύχιων οχημάτων και ρομπότ, τα οποία σαρώνουν τον βυθό για τον εντοπισμό υπόπτων αντικειμένων. Παράλληλα, χρησιμοποιείται η μέθοδος του «ναρκαλιευτικού», όπου ειδικός εξοπλισμός παρασύρει και κόβει τις αλυσίδες των ναρκών ή προκαλεί πρόωρη έκρηξη μιμούμενος τα σήματα ενός διερχόμενου πλοίου. Όπως αναφέρει το Reuters, οι επιχειρήσεις αυτές ενδέχεται να διαρκέσουν εβδομάδες, καθώς κάθε ναυτιλιακή διαδρομή απαιτεί επανειλημμένους ελέγχους για να διασφαλιστεί η ασφάλεια των πλοίων, τα οποία συχνά έχουν αξία εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων.