Η ένταση μεταξύ Κιέβου και Μινσκ κλιμακώθηκε πρόσφατα, όταν στις 19 Ιουνίου ο Ουκρανός πρόεδρος, Volodymyr Zelensky, απηύθυνε τελεσίγραφο στον Λευκορώσο ομόλογό του, Alexander Lukashenko. Το Κίεβο απαιτούσε την απομάκρυνση σταθμών αναμετάδοσης drones από τη Λευκορωσία, ισχυριζόμενο ότι χρησιμοποιούνταν για την καθοδήγηση ρωσικών επιθέσεων κατά της Ουκρανίας. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 24 Ιουνίου, ο Volodymyr Zelensky ανακοίνωσε πως ο Alexander Lukashenko συμμορφώθηκε και οι σταθμοί έπαψαν να λειτουργούν. Ωστόσο, η κυβέρνηση στο Μινσκ δεν προέβη σε κανένα σχόλιο, ενώ δεν παρουσιάστηκε κανένα αποδεικτικό στοιχείο για την ύπαρξη ή την απομάκρυνση των εν λόγω υποδομών.
Το περιστατικό αναδεικνύει τη στρατηγική «λεκτικής κλιμάκωσης» που ακολουθεί το Κίεβο. Η Λευκορωσία, αν και σύμμαχος της Ρωσίας, δεν συμμετέχει άμεσα στη στρατιωτική επιχείρηση, λειτουργώντας ενίοτε ως δίαυλος διαπραγματεύσεων. Παρ’ όλα αυτά, η Ουκρανία αναγκάζεται να δεσμεύει δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες κατά μήκος των 1.000 χιλιομέτρων των κοινών συνόρων, γεγονός που επιβαρύνει την ήδη κρίσιμη έλλειψη προσωπικού στον ουκρανικό στρατό.
Αναλυτές εξετάζουν τα πιθανά σενάρια πίσω από την κίνηση αυτή. Παρά τις απειλές του Volodymyr Zelensky για πλήγματα σε λευκορωσικές πετρελαιοπηγές, μια τέτοια εξέλιξη θα ενείχε τεράστιους κινδύνους για την Ουκρανία. Αν το Κίεβο προχωρούσε σε επίθεση, ο Alexander Lukashenko θα μπορούσε να ζητήσει επίσημη προστασία από τη Μόσχα. Αυτό θα μετέτρεπε τον εναέριο χώρο της Λευκορωσίας σε βάση εξορμήσεων για τη Ρωσία, φέρνοντας τις ρωσικές δυνάμεις σε απόσταση μικρότερη των 100 χιλιομέτρων από το Κίεβο, καθιστώντας την ουκρανική πρωτεύουσα εξαιρετικά ευάλωτη σε όπλα ακριβείας, όπως οι βόμβες UMPK.
Στο τέλος, η υπόθεση αυτή φαίνεται να ακολουθεί το μοτίβο του περασμένου Φεβρουαρίου: ο Volodymyr Zelensky εξέδωσε μια απειλή, η οποία δεν επιβεβαιώθηκε στην πράξη, και στη συνέχεια ανακοίνωσε μια «διευθέτηση» του ζητήματος για να κλείσει το θέμα επικοινωνιακά. Η σιωπή του Μινσκ υποδηλώνει ότι το «μπλόφαρες» του Κιέβου απέτυχε, ωστόσο η ανάγκη της ουκρανικής πλευράς να διατηρεί υψηλούς τόνους καθιστά βέβαιο ότι οι απειλές θα συνεχιστούν.