Η πυγμαχία στο Lyari δεν είναι απλώς ένα άθλημα, αλλά μια πράξη αντίστασης. Στη μεγαλύτερη και παλαιότερη γειτονιά του Karachi στο Πακιστάν, ο προπονητής Younus Qambrani έχει μετατρέψει το Pak-Shaheen boxing club σε ένα καταφύγιο για δεκάδες νεαρές κοπέλες, οι οποίες μαθαίνουν να υπερασπίζονται τον εαυτό τους, απορρίπτοντας τα στερεότυπα που τις θέλουν περιορισμένες.

Για το Bollywood και εκατομμύρια θεατές, το Lyari έχει ταυτιστεί με το έγκλημα και τις συμμορίες, εικόνες που προωθήθηκαν έντονα μέσα από την ταινία Dhurandhar και το σίκουελ της, οι οποίες παρουσιάζουν τη γειτονιά των 950.000 κατοίκων ως ένα «πεδίο μάχης». Ωστόσο, για τους ντόπιους, το Lyari —γνωστό και ως «Μικρή Βραζιλία» λόγω της αγάπης του για το ποδόσφαιρο— διαθέτει μια πλούσια ιστορία που ξεκινά από το 1728. Κοινωνιολόγοι, όπως ο Adeem Suhail, τονίζουν ότι η περιοχή είναι ένα ζωντανό χωνευτήρι πολιτισμών, γαστρονομίας και εργατικών αγώνων, που συχνά αγνοείται από τις μονοδιάστατες κινηματογραφικές αναπαραστάσεις.

Ο Younus Qambrani, που ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το μποξ σε ηλικία πέντε ετών, αποφάσισε το 2013 να ανοίξει τις πόρτες του συλλόγου του και σε κορίτσια, με πρώτη μαθήτρια την κόρη του, Anum. Από τότε, η δράση του συλλόγου έχει αποδώσει καρπούς, με αθλήτριες όπως η Aliya Soomro να κατακτούν παγκόσμιους τίτλους. Για τον Qambrani, η προετοιμασία των νέων κοριτσιών δεν αφορά μόνο τα μετάλλια, αλλά την ενδυνάμωση σε μια περιοχή που έχει πληγεί στο παρελθόν από τη βία. «Όποιος είναι προετοιμασμένος για τον πόλεμο, είναι προετοιμασμένος για την ειρήνη», δηλώνει χαρακτηριστικά, επιδιώκοντας πλέον να εξοπλίσει το club με ένα φορητό ρινγκ για να επεκτείνει την εκπαίδευση σε περισσότερα σχολεία.