Το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026 ολοκληρώθηκε με την Ισπανία να κατακτά το βαρύτιμο τρόπαιο, επικρατώντας της Γαλλίας και στον τελικό της απερχόμενης πρωταθλήτριας Αργεντινής. Ωστόσο, η στιγμή της απονομής σημαδεύτηκε από μια άβολη σκηνή: ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, παρέμεινε ακίνητος στο κέντρο της σκηνής, αναγκάζοντας τον πρόεδρο της FIFA, Gianni Infantino, να παρέμβει για να μπορέσει ο αρχηγός των Ισπανών, Rodri, να σηκώσει το κύπελλο.
Αυτή η στιγμή συμπύκνωσε τον χαρακτήρα ενός τουρνουά που χαρακτηρίστηκε από έντονες αντιφάσεις. Από τη μία, υπήρξε η φιλοξενία πόλεων όπως το Kansas City και η Βοστώνη, και από την άλλη, οι πολιτικές σκοπιμότητες της κυβέρνησης των ΗΠΑ, με αρνήσεις χορήγησης βίζας, κακομεταχείριση της ομάδας του Ιράν και τον αποκλεισμό του Σομαλού διαιτητή Omar Artan.
Το Παγκόσμιο Κύπελλο, που υποτίθεται πως παραμένει απολιτικό, μετατράπηκε σε μια «πολιτική σύνοδο κορυφής» με τον Donald Trump στο επίκεντρο. Την ίδια στιγμή, οι διοργανωτές προσπάθησαν να «αμερικανοποιήσουν» το άθλημα με διαφημιστικά διαλείμματα για ενυδάτωση και σόου στο ημίχρονο. Όμως, το μεγαλύτερο πλήγμα για την ουσία του ποδοσφαίρου ήταν η οικονομική απομόνωση των λαϊκών στρωμάτων. Με τα εισιτήρια να κοστίζουν από εκατοντάδες έως εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια, άνθρωποι όπως ο Juan Cortes, ένας μηχανικός στο Los Angeles, παρακολούθησαν το τουρνουά να διεξάγεται δίπλα τους, χωρίς να μπορούν να το προσεγγίσουν.
Παρά τα προβλήματα, το τουρνουά προσέφερε στιγμές μαγείας, την ανάδειξη του νεαρού Lamine Yamal και την αντοχή θρύλων όπως ο Lionel Messi. Όπως είπε χαρακτηριστικά ο θρυλικός Γερμανός προπονητής Sepp Herberger: «Η μπάλα είναι στρογγυλή. Το παιχνίδι διαρκεί 90 λεπτά. Όλα τα υπόλοιπα είναι θεωρία».
