Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, ξεκίνησε το νέο έτος με έναν δικό του, παράλογο τρόπο, εξαπολύοντας μαζικές αεροπορικές επιδρομές στη Βενεζουέλα και, σύμφωνα με αναφορές, συλλαμβάνοντας τον πρόεδρο της χώρας, Νικολάς Μαδούρο, ο οποίος φέρεται να έχει μεταφερθεί σε άγνωστη τοποθεσία.
Η επίθεση αυτή δεν προκαλεί πλήρη έκπληξη, δεδομένης της προηγούμενης συμπεριφοράς του Τραμπ, ο οποίος συνηθίζει να πράττει ό,τι θέλει, χωρίς να λαμβάνει υπόψη του τον νόμο ή τις δικές του υποσχέσεις για παύση των εξωτερικών πολέμων. Μάλιστα, ο Τραμπ συζητούσε εδώ και μήνες τη δυνατότητα αυξημένης στρατιωτικής δράσης των ΗΠΑ εναντίον της Βενεζουέλας, ενώ οι ΗΠΑ βομβάρδιζαν πλοία στην ακτογραμμή της χώρας, δήθεν στο όνομα της καταπολέμησης της διακίνησης ναρκωτικών. Αυτό οδήγησε σε πολυάριθμες εξωδικαστικές εκτελέσεις και σωρεία κατηγοριών για εγκλήματα πολέμου. Ωστόσο, για μια κυβέρνηση που αδιαφορεί για τη νομική δικαιολόγηση των πράξεών της, πόσο μάλλον για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αυτά είναι απλά καθημερινές υποθέσεις.
Οι ΗΠΑ έχουν επίσης καταλάβει διάφορα πετρελαιοφόρα, με τον Τραμπ να εξαπολύει αβάσιμες κατηγορίες ότι η Βενεζουέλα κλέβει πετρέλαιο, γη και περιουσιακά στοιχεία των ΗΠΑ. Η τρέχουσα περίοδος αμερικανικής επιθετικότητας έρχεται μετά από δεκαετίες κυρώσεων των ΗΠΑ, οι οποίες έχουν κλονίσει την οικονομία της Βενεζουέλας και αποτελούν μορφή πολέμου από μόνες τους. Σύμφωνα με υπολογισμούς του πρώην ειδικού εισηγητή του ΟΗΕ, Alfred de Zayas, μέχρι το 2020, 100.000 πολίτες της Βενεζουέλας είχαν ήδη χάσει τη ζωή τους ως άμεσο αποτέλεσμα των πιεστικών οικονομικών μέτρων.
Σύμφωνα με ανάρτηση στο X από τον Αμερικανό Γερουσιαστή Mike Lee της Γιούτα, ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Marco Rubio, τον ενημέρωσε ότι ο Μαδούρο συνελήφθη για να δικαστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες για ποινικές κατηγορίες, και ότι οι αεροπορικές επιδρομές στη Βενεζουέλα ήταν απαραίτητες για την προστασία του αμερικανικού στρατιωτικού προσωπικού που εκτελούσε το ένταλμα σύλληψης.
Ενώ η κυβέρνηση Τραμπ έχει μετατρέψει τον Μαδούρο στο τελευταίο διεθνές “τέραμα” και υπαρξιακή απειλή, αυτή η αφήγηση αφήνει πολλά περιθώρια αμφισβήτησης. Αντικειμενικά, οι ΗΠΑ είναι υπεύθυνες για πολύ πιο εκτεταμένη και ολοκληρωμένη εγκληματική συμπεριφορά από τον αδέξιο Μαδούρο. Το ίδιο ισχύει και για τον βασικό σύμμαχο των ΗΠΑ, το Ισραήλ, του οποίου ο ηγέτης Benjamin Netanyahu έχει επανειλημμένα τιμηθεί από Αμερικανούς προέδρους τα τελευταία δύο χρόνια της ισραηλινής γενοκτονίας στη Λωρίδα της Γάζας. Φυσικά, κανείς στην Ουάσινγκτον δεν θα πρότεινε ποτέ να συλληφθεί ο Netanyahu για να δικαστεί στις ΗΠΑ, οι οποίες προτιμούν να ρίχνουν δισεκατομμύρια δολάρια στον ισραηλινό στρατό για να βοηθήσουν στη μαζική σφαγή.
Αντιθέτως, η πλούσια σε πετρέλαιο Βενεζουέλα αποτελεί εδώ και καιρό αγκάθι στο πλευρό της αμερικανικής αυτοκρατορίας, ξεκινώντας από τον προκάτοχο του Μαδούρο, Hugo Chavez, ο οποίος διέδιδε επικίνδυνες αντικαπιταλιστικές ιδέες, όπως η καθολική υγειονομική περίθαλψη. Τώρα, η κυβέρνηση Τραμπ κατηγορεί τον Μαδούρο ότι ηγείται μιας οργάνωσης “ναρκον τρομοκρατίας”, κάτι που θα ήταν αστείο αν δεν οδηγούσε σε τέτοιας κλίμακας καταστροφή και κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου.
Είναι προφανές ότι ο Τραμπ δεν είναι ο μόνος Αμερικανός πρόεδρος πρόσφατης ιστορίας που εμπλέκεται σε κατάφωρα παράνομες πράξεις στο εξωτερικό, αν και καταφέρνει να προσθέτει μια ιδιαίτερη δραματική διάσταση παράνοιας σε ό,τι κάνει. Θυμόμαστε την περίπτωση του αείμνηστου Παναμέζου ηγέτη Manuel Noriega, ο οποίος βρισκόταν στην μισθοδοσία της CIA για χρόνια, παρά την πλήρη γνώση της αμερικανικής κυβέρνησης για τις δραστηριότητές του στη διακίνηση ναρκωτικών. Όταν ο Noriega έπαψε να θεωρείται πολύτιμος αντικομμουνιστής σύμμαχος στη δεκαετία του 1980, οι ΗΠΑ στράφηκαν εναντίον του, μετατρέποντάς τον αυθόρμητα σε πρόσωπο του κακού.
Τον Δεκέμβριο του 1989, ο πρόεδρος George H W Bush εξαπέλυσε μια παράλογη επίθεση στον Παναμά, όπου έως και χιλιάδες πολίτες σκοτώθηκαν στη φτωχογειτονιά El Chorrillo της Πόλης του Παναμά. Ο Noriega τελικά συνελήφθη από αμερικανικές δυνάμεις το 1990, αφού η σύντομη διαμονή του στην πρεσβεία του Βατικανού στην πρωτεύουσα του Παναμά έγινε ανυπόφορη από τα αμερικανικά τανκς που σταθμεύονταν έξω. Τα ηχητικά συστήματα των τεθωρακισμένων οχημάτων τον υπέβαλαν σε μια συνεχή λίστα μουσικής βασανιστηρίων, συμπεριλαμβανομένου του τραγουδιού “Wanted Dead or Alive” του Jon Bon Jovi και του “God Bless the USA” του Lee Greenwood. Ο Παναμέζος οδηγήθηκε για δίκη στις – πού αλλού; – Ηνωμένες Πολιτείες, όπου η κυβέρνηση προφανώς δεν διαπίστωσε καμία υποκρισία στο να φέρει τον πρώην φίλο της ενώπιον της δικαιοσύνης για δραστηριότητες στις οποίες προηγουμένως είχε δώσει την έγκρισή της.
Υπήρχε επίσης ο πόλεμος στο Ιράκ το 2003, ο οποίος διεξήχθη με βάση ψεύδη που κατασκεύασε ο γιος του Bush, πρόεδρος George W Bush, και η κυβέρνησή του. Οι ΗΠΑ εισέβαλαν στη χώρα, ισχυριζόμενες ότι διέθετε όπλα μαζικής καταστροφής. Αυτά φυσικά δεν βρέθηκαν πουθενά, αλλά ο αμερικανικός στρατός εντούτοις βομβάρδισε διάφορα μέρη της χώρας και σκότωσε εκατοντάδες χιλιάδες Ιρακινούς. Ο Ιρακινός πρόεδρος Saddam Hussein συνελήφθη, δικάστηκε και εκτελέστηκε αμέσως από την προσωρινή ιρακινή κυβέρνηση που όρισαν οι ΗΠΑ.
Πράγματι, όπου κι αν παρενέβησαν στρατιωτικά οι ΗΠΑ, τίποτα καλό δεν ακολούθησε. Αυτή η τελευταία επίθεση στη Βενεζουέλα δεν θα είναι το τέλος της ιστορίας, αντίθετα με την άποψη του Γερουσιαστή Lee ότι ο Rubio αναμένει “καμία περαιτέρω δράση στη Βενεζουέλα τώρα που ο Μαδούρο είναι υπό κράτηση από τις ΗΠΑ”. Να είστε σίγουροι ότι, όσο η ατιμωρησία των ΗΠΑ συνεχίζεται, το θανατηφόρο θέαμα απέχει πολύ από το να έχει τελειώσει.
Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο είναι προσωπικές της συγγραφέως και δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα τη θέση της Al Jazeera.
