Η κλιμάκωση της σύγκρουσης μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν έχει θέσει σε συναγερμό τις χώρες του Κόλπου, αναδεικνύοντας ένα κρίσιμο «διλήμματα ασφαλείας» για την περιοχή. Με τις επιθέσεις να εντείνονται, το ζητούμενο είναι αν τα πολυεπίπεδα συστήματα αεράμυνας σε Μπαχρέιν, Κουβέιτ, Ομάν, Κατάρ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Ιορδανία μπορούν να αντέξουν μια παρατεταμένη σύρραξη.
Η στρατηγική παρουσία 50.000 Αμερικανών στρατιωτών σε τουλάχιστον 19 τοποθεσίες στη Μέση Ανατολή αποτελεί «δίκοπο μαχαίρι». Σύμφωνα με τον καθηγητή Simon Mabon του Πανεπιστημίου του Lancaster, η σχέση με τις ΗΠΑ παρέχει την απαραίτητη προστασία, αλλά ταυτόχρονα μετατρέπει τα κράτη του Κόλπου σε άμεσους στόχους των ιρανικών πυραύλων και drones. Το Ιράν επιδιώκει να πλήξει αμερικανικές εγκαταστάσεις, ωστόσο η είσοδος των βλημάτων στον εναέριο χώρο των αραβικών κρατών προκαλεί ζημιές σε υποδομές και τραυματισμούς αμάχων, όπως συνέβη πρόσφατα στο Κατάρ.
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα είναι η οικονομική ασυμμετρία του πολέμου. Το Ιράν χρησιμοποιεί φθηνά drones, τύπου Shahed, το κόστος των οποίων υπολογίζεται σε περίπου 30.000 δολάρια, ενώ τα αμυντικά συστήματα που απαιτούνται για την αναχαίτισή τους κοστίζουν εκατομμύρια δολάρια ανά βλήμα. Η διαρκής ανάγκη για αναπλήρωση αυτών των ακριβών αποθεμάτων καθιστά την κατάσταση μια δοκιμασία αντοχής.
Παρά τις προκλήσεις, ο Bader Mousa Al-Saif από το Chatham House επισημαίνει ότι οι χώρες του Κόλπου διατηρούν μια «υποδειγματική αμυντική στάση», με εντυπωσιακά ποσοστά αναχαίτισης. Παράλληλα, οι κυβερνήσεις της περιοχής επιδιώκουν τη διαφοροποίηση των στρατιωτικών τους συνεργασιών, ενισχύοντας τη μεταξύ τους συνεργασία, την κοινή χρήση δεδομένων ραντάρ και την ενδυνάμωση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας.
Η γεωγραφία, ωστόσο, παραμένει σταθερή: τα κράτη του Κόλπου είναι αναγκασμένα να συνυπάρχουν με το Ιράν. Ενώ η διπλωματία συνεχίζεται, η σταθερότητα του οικονομικού τους μοντέλου –που βασίζεται στις εξαγωγές πετρελαίου και αερίου– δοκιμάζεται από τις διαταραχές στη ναυσιπλοΐα γύρω από τα Στενά του Ορμούζ. Η περιοχή παρακολουθεί με αγωνία τις εξελίξεις, προσπαθώντας να ισορροπήσει ανάμεσα στην αμυντική ετοιμότητα και την ανάγκη για μια μόνιμη διπλωματική λύση.
