Η νέα ταινία του Bollywood με τίτλο Chauhaan, που αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο του 2027, έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στο Κασμίρ. Οι κάτοικοι της περιοχής, και ιδιαίτερα τα θύματα που έχουν υποστεί μόνιμη τύφλωση από τη χρήση όπλων με σκάγια, κατηγορούν τους δημιουργούς της ταινίας δράσης ότι χλευάζουν τον ανθρώπινο πόνο, παρουσιάζοντας τα τραύματα ως «περιορισμένη ζημιά».
Από το 2010, όταν οι ινδικές δυνάμεις ασφαλείας εισήγαγαν τα όπλα με σκάγια για τον έλεγχο των διαδηλώσεων, περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι στο Κασμίρ έχουν χάσει εν μέρει ή πλήρως την όρασή τους. Ο 28χρονος Feroz Aslam, ο οποίος τυφλώθηκε πριν από μια δεκαετία όταν χτυπήθηκε από σκάγια κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Sopore, δηλώνει ότι οι εικόνες της ταινίας επαναφέρουν τραυματικές μνήμες. «Αν οι δημιουργοί έκλειναν τα μάτια τους έστω για μία ημέρα, θα καταλάβαιναν πώς είναι να μην μπορείς να δεις», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Στην ταινία, ο ηθοποιός Ajay Devgn υποδύεται έναν αξιωματούχο ασφαλείας, ενώ το σενάριο φαίνεται να επικρίνει τις προηγούμενες ινδικές κυβερνήσεις επειδή δεν εφάρμοσαν σκληρότερα μέτρα κατά των διαδηλωτών. Η ταινία έχει δεχθεί κριτική και από ανθρωπολόγους, όπως η Saiba Varma από το University of California San Diego, η οποία επισημαίνει ότι το έργο ενισχύει επικίνδυνα στερεότυπα για τους κατοίκους του Κασμίρ, παρουσιάζοντάς τους ως «επικίνδυνες φιγούρες που χρειάζονται εξημέρωση».
Η χρήση των όπλων με σκάγια κορυφώθηκε το 2016, μετά τον θάνατο του 22χρονου ηγέτη Burhan Wani στην περιοχή Anantnag. Τότε, εκατοντάδες πολίτες, ανάμεσά τους παιδιά και γυναίκες, υπέστησαν σοβαρούς τραυματισμούς. Ανάλογη περίπτωση είναι ο Masroor Khalid, ο οποίος τυφλώθηκε σε ηλικία 20 ετών στο Budgam και έκτοτε ζει με περισσότερα από 300 σκάγια σφηνωμένα στο πρόσωπό του.
Αναλυτές, όπως ο Rakib Hameed Naik, επικεφαλής του Center for the Study of Organized Hate, τονίζουν ότι η παραγωγή τέτοιων ταινιών αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης τάσης του Bollywood να ευθυγραμμίζεται με την πολιτική ατζέντα του κυβερνώντος κόμματος Bharatiya Janata Party (BJP). Σύμφωνα με την ανθρωπολόγο Ather Zia, ο κινηματογράφος χρησιμοποιεί συχνά το Κασμίρ ως σκηνικό για να προωθήσει αφηγήματα που δικαιολογούν τις κρατικές πρακτικές, αγνοώντας την ιστορία και τον πόνο των θυμάτων.
