Μια 30χρονη γυναίκα που ζει στην Ισπανία την τελευταία δεκαετία, περιγράφει ένα πρόβλημα που κλονίζει τη συμβίωση με τον Ισπανό σύντροφό της: την υπερβολική προσκόλληση του τελευταίου στη μητέρα του. Ο σύντροφός της, μοναχοπαίδι και με βιώματα από την εγκατάλειψη του πατέρα του στην εφηβεία, φαίνεται να έχει αναπτύξει μια σχέση συναισθηματικής εξάρτησης, η οποία της προκαλεί θυμό και αίσθημα απομόνωσης.

Η κατάσταση γίνεται πιο περίπλοκη από τις χειριστικές συμπεριφορές της μητέρας, αλλά και από την αντιφατική στάση του ίδιου του συντρόφου, ο οποίος γίνεται πιο τρυφερός μετά από κάθε συνάντησή τους. Ο ψυχοθεραπευτής Jason Maldonado-Page, ειδικός σε θέματα οικογενειακών δυναμικών, εξηγεί πως το αίσθημα ανασφάλειας είναι απολύτως φυσιολογικό για κάποιον που παρατηρεί το σύστημα «από έξω».

Σύμφωνα με τον Jason Maldonado-Page, η λύση δεν βρίσκεται στη ρήξη του δεσμού μητέρας και γιου, αλλά στην κατανόηση της ιστορίας που κουβαλούν. Ο σύντροφος μπορεί να νιώθει υπεύθυνος για την ψυχική υγεία της μητέρας του από νεαρή ηλικία, γι’ αυτό και αμύνεται όταν εκείνη ασκεί κριτική. Η συμβουλή του ψυχοθεραπευτή είναι ξεκάθαρη: το ζευγάρι πρέπει να συζητήσει τις διαφορετικές προσδοκίες τους για την έννοια της πιστότητας και της εγγύτητας, θέτοντας υγιή όρια. Αντί να επιδιώκεται ο διαχωρισμός, ο στόχος είναι ο επαναπροσδιορισμός των ρόλων, ώστε η σχέση του ζευγαριού να αποκτήσει τον απαραίτητο χώρο για να αναπτυχθεί.