Όταν ήμουν 21 ετών και σπούδαζα νομικά στην Canberra, η ανάγκη για ένα επιπλέον εισόδημα με οδήγησε σε μια αγγελία για τη θέση του «gopher». Πρόκειται για τον όρο που χρησιμοποιείται για τους υπαλλήλους που αναλαμβάνουν εξωτερικές εργασίες και θελήματα, μεταφέροντας φακέλους και έγγραφα. Με το ποδήλατό μου και μια δόση νεανικής αφέλειας, ξεκίνησα να διασχίζω την πόλη, μεταφέροντας δικογραφίες από δικηγορικά γραφεία στα δικαστήρια και τις τράπεζες.

Στο γραφείο με αποκαλούσαν «G.O.D.», που ήταν το ακρωνύμιο για το «Gopher On Duty» (Διανομέας σε υπηρεσία). Παρά την ειρωνική διάθεση του τίτλου, ένιωθα ότι η δουλειά μου ήταν κρίσιμη: χωρίς τα έγγραφα που μετέφερα, σημαντικές νομικές υποθέσεις θα είχαν κολλήσει. Ωστόσο, η πραγματικότητα ήταν διαφορετική, καθώς οι δικηγόροι συχνά ξεχνούσαν ακόμη και το όνομά μου, βλέποντάς με απλώς ως έναν αναλώσιμο κρίκο στην αλυσίδα της καθημερινότητας.

Μετά την αποφοίτησή μου, δεν ακολούθησα τη νομική καριέρα, αλλά στράφηκα προς τα μέσα ενημέρωσης. Παρά ταύτα, εκείνη η χρονιά ως διανομέας με δίδαξε περισσότερα από οποιοδήποτε ακαδημαϊκό εγχειρίδιο. Έμαθα να εκτιμώ τον κόπο κάθε εργαζόμενου στις μεταφορές, από τους διανομείς μέχρι τους κούριερ. Ενώ σε ορισμένα μέρη η τεχνολογία και τα ρομπότ αντικαθιστούν τους ανθρώπους, το 2026 αποδεικνύεται πως η φυσική παρουσία και η αξιοπιστία των ανθρώπων που μεταφέρουν αντικείμενα παραμένουν αναντικατάστατες. Ο καθένας μας βασίζεται σε αυτούς τους «αφανείς ήρωες» της καθημερινότητας, οι οποίοι συνεχίζουν να κρατούν τους τροχούς της κοινωνίας σε κίνηση.