Το θεατρικό έργο Hit Machine του Jonathan Caren, που παρουσιάζεται στο Soho theatre στο Λονδίνο έως τις 15 Αυγούστου, είχε όλες τις προδιαγραφές για να εξελιχθεί σε μια μεγάλη επιτυχία. Με πρωταγωνιστές τον Josh Radnor (γνωστό από το How I Met Your Mother) και τον Noah Galvin (Dear Evan Hansen), οι οποίοι κάνουν το ντεμπούτο τους στη βρετανική σκηνή, και υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Daniel Bailey (Red Pitch), το έργο επιχειρεί να καταπιαστεί με ζητήματα όπως ο ανδρισμός, η ιδιοποίηση και τα θαμμένα οικογενειακά τραύματα.

Η ιστορία εκτυλίσσεται στο καλαίσθητο σπίτι του μουσικού παραγωγού Wes, τον οποίο υποδύεται ο Josh Radnor. Η άφιξη του αδελφού του, Alex (Noah Galvin), αναστατώνει την προσεγμένη καθημερινότητά του, αποκαλύπτοντας τις εντάσεις μιας προβληματικής οικογενειακής δυναμικής. Αν και η μουσική αποτελεί τον συνδετικό κρίκο των δύο αδελφών από τα δύσκολα παιδικά τους χρόνια, η απόδοση της δημιουργικής διαδικασίας στη σκηνή μοιάζει ενίοτε υπερβολικά απλοϊκή.

Παρά την καλοπροαίρετη σκηνοθεσία του Daniel Bailey, το έργο χάνει την πειστικότητά του όταν το σενάριο προσπαθεί να ενισχύσει τη δραματική του ένταση. Οι χαρακτήρες επιδίδονται σε απότομες εναλλαγές διαθέσεων που μοιάζουν μονοδιάστατες, αδυνατώντας να αποδώσουν την πολυπλοκότητα των τραυμάτων που υποτίθεται ότι πραγματεύονται. Ακόμη και η παρουσία του Khalil Madovi στον ρόλο του Defy the Leader, παρότι προσφέρει στιγμές ενδιαφέροντος, θίγει επιφανειακά κρίσιμα κοινωνικά ζητήματα, όπως οι προσδοκίες από τους μαύρους άνδρες στη δημόσια σφαίρα.

Εν κατακλείδι, το Hit Machine είναι ένα έργο για τη μουσική που διαθέτει ελάχιστα μουσικά κομμάτια –μόνο ένα τραγούδι ερμηνεύεται ολόκληρο– και καταπιάνεται με βαριά θέματα, επιλέγοντας ωστόσο να τα επιλύσει βιαστικά, αντί να αφήσει το δράμα να ωριμάσει και να συγκινήσει ουσιαστικά το κοινό.