Ο τρόμος κυριαρχεί παντού γύρω μας. Στις κινηματογραφικές αίθουσες, στην τηλεόραση με σειρές όπως το Widow’s Bay και το From, αλλά κυρίως στον κόσμο των video games. Τίτλοι όπως το Resident Evil Requiem και το Reanimal συνεχίζουν μια παράδοση που εξελίσσεται διαρκώς, ενώ η διασύνδεση ταινιών και παιχνιδιών γίνεται όλο και πιο έντονη.

Πρόσφατα, στο συνέδριο για τον τρόμο και το gaming στο Falmouth University στην Κορνουάλη, ακαδημαϊκοί και ερευνητές ανέλυσαν γιατί αυτό το είδος παραμένει τόσο δημοφιλές. Δεν πρόκειται απλώς για ζόμπι ή μεταφυσικά φαινόμενα. Όπως εξηγεί η Poppy Wilde, λέκτορας στο Birmingham City University, τα παιχνίδια τρόμου παίζουν με την έννοια του ελέγχου και της αδυναμίας μας απέναντι στις παγκόσμιες κρίσεις. Ο παίκτης συχνά καλείται να διαχειριστεί την ψευδαίσθηση της δράσης, μια έννοια που συναντάμε σε παιχνίδια όπως το Routine και το The Complex: Expedition.

Επιπλέον, η σύγχρονη πραγματικότητα εισβάλλει στο ψηφιακό περιβάλλον. Ο Ewan Kirkland από το University for the Creative Arts επισημαίνει ότι η επαγγελματική επισφάλεια αποτελεί πλέον κεντρικό θέμα. Παιχνίδια όπως το Lethal Company, το Five Nights at Freddy’s και το Mouthwashing αναδεικνύουν το εργασιακό άγχος, όπου ο εργοδότης αδιαφορεί για την ευημερία του εργαζομένου.

Η ακαδημαϊκή μελέτη αυτών των παιχνιδιών είναι απαραίτητη όχι μόνο για την αναγνώριση του gaming ως πολιτισμικού μέσου, αλλά και για την εκπαίδευση των νέων δημιουργών. Κατανοώντας τα παιχνίδια ως κοινωνικοπολιτικά κείμενα, μαθαίνουμε να αποκωδικοποιούμε τις απειλές και τους φόβους της εποχής μας. Άλλωστε, τα έργα τρόμου δεν αφορούν ποτέ ένα μακρινό μέλλον – μιλούν πάντα για το τώρα.
