Όλα ξεκίνησαν το 1981 σε ένα διαμέρισμα στο Toxteth του Liverpool, όπου ο Frank Clarke άρχισε να αποτυπώνει στη γραφομηχανή του το σενάριο για το Letter to Brezhnev. Η ιδέα του ήταν μια ρομαντική ιστορία ανάμεσα σε δύο κορίτσια από το Kirkby και δύο Ρώσους ναυτικούς. Στο επίκεντρο βρισκόταν ένα διακριτικό πολιτικό μήνυμα, σε μια εποχή όπου η κυβέρνηση της Margaret Thatcher και ο Ψυχρός Πόλεμος βρίσκονταν στο αποκορύφωμά τους. Παρά την έντονη αντιρωσική προπαγάνδα της εποχής, ο Clarke αρνήθηκε να υιοθετήσει τα στερεότυπα που καλλιεργούσαν προσωπικότητες όπως ο Robert Maxwell.

Παρά την αρχική απόρριψη από τις τηλεοπτικές εταιρείες, η τύχη άλλαξε όταν η κληρονόμος Fiona Castleton φιλοξενήθηκε στο σπίτι του και διάβασε το σενάριο. Ο αδελφός της, Charles, πείστηκε από την ιστορία και εξασφάλισε τη χρηματοδότηση για την παραγωγή. Η ταινία, που έκανε πρεμιέρα τέσσερα χρόνια μετά, ανέδειξε την Elaine (Alexandra Pigg) και τον Ρώσο ναυτικό Peter (Peter Firth), ενώ η σχέση της Elaine με την Teresa –την οποία υποδύθηκε η αδελφή του δημιουργού, Margi Clarke– αποτέλεσε τη συναισθηματική ραχοκοκαλιά του έργου.

Για τη Margi Clarke, η εμπειρία ήταν καθοριστική. «Είναι εκπληκτικό ότι ο Frank κατάφερε να πείσει ηθοποιούς όπως ο Peter Firth και ο Alfred Molina να συμμετάσχουν», θυμάται. Η ίδια, έχοντας εμπειρία από το συγκρότημα Margox και τη σειρά Brookside, ένιωσε το άγχος της πρώτης σκηνής σε μια παμπ, όπου ο σκηνοθέτης Chris Bernard επέμεινε να εμφανιστεί χωρίς ίχνος μακιγιάζ. Η ταινία κατάφερε να εξανθρωπίσει τους Ρώσους σε μια περίοδο που ο κινηματογραφικός Rambo τους αντιμετώπιζε ως εχθρούς, ενώ αποτέλεσε παράλληλα μια ωδή στους ανθρώπους του Kirkby. Η πρεμιέρα, που επιβλήθηκε από τους δημιουργούς να γίνει στο Kirkby αντί για το Λονδίνο, παραμένει έως σήμερα ένα ιστορικό γεγονός για την τοπική κοινωνία. Το έργο, που αναγνωρίζεται πλέον ως κλασικό, μεταφέρεται τώρα στη θεατρική σκηνή στο Royal Court του Liverpool από τις 11 Σεπτεμβρίου.