Η σειρά “Peaky Blinders“, με την παγκόσμια απήχηση που έχει αποκτήσει, ετοιμάζεται να μεταφερθεί στον κινηματογράφο με μια νέα ταινία από το Netflix, αναμένεται να είναι ένα εξίσου σημαντικό γεγονός όπως η νέα ταινία “Downton” ή “Bridgerton”, μόνο που αυτή τη φορά με κρυμμένες λεπίδες ξυραφιού. Προς το παρόν, για να καλυφθεί η προσμονή, κυκλοφορεί ένα ντοκιμαντέρ μιας ώρας, με τίτλο “Peaky Blinders: The Real Story”, το οποίο δημιουργήθηκε από τον Robin Bextor, πατέρα της Sophie Ellis-Bextor. Το ντοκιμαντέρ χρησιμοποιεί ένα γνώριμο μείγμα από συνεντεύξεις, πλάνα με drones και αποσπάσματα που δικαιολογούνται από τη χρήση, παρόμοια με αυτά που θα συναντούσε κανείς σε κανάλια ελεύθερης λήψης.
Στην καρδιά της επιμέλειας βρίσκεται η αναγνώριση ότι η δημιουργία του Steven Knight, “Peaky Blinders”, ήταν μία από εκείνες τις “peak TV” σειρές που θόλωσαν τα όρια μεταξύ τηλεοπτικού και κινηματογραφικού περιεχομένου. Έργα όπως το “Heaven’s Gate”, “The Godfather” και “Rio Bravo” προσφέρουν υλικό για σύγκριση, ενώ ο κριτικός Michael Hogan τοποθετεί τη σειρά ως την απάντηση του Knight στην κωμωδία “Once Upon a Time in the Midlands” του Shane Meadows, που κυκλοφόρησε το 2002.
Η συζήτηση, τουλάχιστον, έχει κινηματογραφικές διαστάσεις, ακόμη κι αν η μορφή παράδοσης παραμένει στη μικρή οθόνη. Οι πιο διαφωτιστικές ερωτήσεις του Bextor αφορούν τον τρόπο με τον οποίο ο Knight επέκτεινε ιστορίες που του κληροδότησαν οι γονείς του, οι οποίες αρχικά ενέπνευσαν μια συντονισμένη προσπάθεια αναδημιουργίας του παρελθόντος της εργατικής τάξης του Birmingham, και στη συνέχεια μια σύγχρονη πολιτιστική φαινόμενο. Ο σχεδιαστής παραγωγής Grant Montgomery θυμάται την επαναχρησιμοποίηση σκηνικών στα πρώτα στάδια της σειράς στην BBC, ενώ ο Hogan επαινεί την “επαναστατική μουσική” της σειράς – το rock και pop που χτύπησε την “καρδιά” του κοινού, αιχμαλoτήζοντας όχι μόνο τα μάτια αλλά και τα αυτιά. Το “Peaky Blinders” έγινε μια δημοφιλής αίσθηση πριν εξελιχθεί σε ένα brand που εκπροσωπείται σε πολλαπλά δίκτυα, μια υποκουλτούρα που υποστηρίχθηκε από το χαρακτηριστικό χτένισμα “undercut” του Cillian Murphy, το οποίο έγινε ορατό παντού, από το Balsall Heath ως το Buenos Aires.
Όπως ακριβώς η σειρά του Knight αποτελεί παράδειγμα μιας ασυνήθιστα δυναμικής περιόδου στη βρετανική τηλεόραση, αυτή η συρραφή φόρου τιμής αντανακλά έμμεσα την τρέχουσα κατάσταση της κάλυψης των τεχνών, που χαρακτηρίζεται από την ανάγκη “μπαλώματος και συνέχισης”. Σε προηγούμενες εποχές, το πολιτιστικό επίτευγμα του Knight θα είχε σίγουρα την πλήρη αντιμετώπιση του Yentob.
Ο Bextor καλύπτει ένα ευρύ φάσμα, συμμετέχοντας σε μια περιήγηση του αναμφισβήτητα ενθουσιώδους ιστορικού του Birmingham, Carl Chinn, και πραγματοποιώντας μια προειδοποιητική επίσκεψη στο Μουσείο Αστυνομίας της West Midlands. Παρόλο που η συσκευασία του όλου είναι μάλλον πρόχειρη, υπάρχει ακόμη και ένα μάθημα για τον κλάδο. Όπως το θέτει ο Knight: “Αν δεν αφηγείσαι τις ιστορίες του 70% του πληθυσμού, χάνεις τουλάχιστον το 70% της χώρας.” Το “Peaky Blinders: The Real Story” είναι διαθέσιμο σε ψηφιακές πλατφόρμες από τις 23 Φεβρουαρίου.
