Ο τίτλος “Ο Θρύλος του Ντέιβι Μακένζι” είναι ειρωνικός, καθώς λίγα είναι τα θρυλικά στοιχεία στη ζωή του Ντέιβι Μακένζι. Λίγο αφότου αποφυλακίστηκε για κατοχή ουσιών, ο φανταστικός ήρωας αυτού του μεσημεριανού έργου βρίσκει τραγικό θάνατο, έχοντας προμηθευτεί μια παρτίδα νοθευμένων ναρκωτικών. Η δυσάρεστη αλήθεια είναι ότι κανείς δεν θα το αντιληφθεί παρά μόνο τρεις ημέρες αργότερα.
Αν και αυτό μπορεί να ακούγεται σαν αποκάλυψη της πλοκής, συμβαίνει αρκετά νωρίς στο έργο, το οποίο εστιάζει λιγότερο σε έναν ασήμαντο θάνατο και περισσότερο σε μια ουσιαστική ζωή. Επιζών της τραγικής μοίρας του Ντέιβι είναι ο συγκάτοικος και παιδικός του φίλος, Σον Μόλοϊ, ένας καλόκαρδος άνθρωπος, παρά τις δυσκολίες που του επιφύλαξε η ζωή. Παρόλο που μπορεί να είναι αφελής και αδύναμος, ο Σον είναι αποφασισμένος να δώσει νόημα στη σύντομη ζωή ενός φίλου που έφυγε τόσο πρόωρα και άσκοπα.
Εάν ένα δημόσιο μνημόσυνο φαντάζει αναπόφευκτο, ο Σον μπορεί τουλάχιστον να προσπαθήσει να χαρίσει στον Ντέιβι, που λάτρευε τον κινηματογράφο, την κινηματογραφική αποχαιρετιστήρια τελετή που θα ήθελε. Η ζωή του Ντέιβι είχε περισσότερα κοινά με την καθημερινή, σκληρή πραγματικότητα μιας ταινίας του Ken Loach παρά με το δράμα υψηλού ρίσκου ενός αμερικανικού blockbuster. Ωστόσο, το μυαλό του ήταν γεμάτο με ιστορίες όπως αυτές του “Butch Cassidy and the Sundance Kid”, και ο Σον επιθυμεί να του προσφέρει ένα ηρωικό φινάλε.
Τα θέματα του εθισμού, της ανάρρωσης και του ανδρικού δεσμού είναι οικεία από το “Dancing Shoes”, την περσινή κωμωδία των ίδιων σεναριογράφων, Stephen Christopher και Graeme Smith. Εκείνο το έργο είχε τόσο μεγάλη επιτυχία που επαναφέρθηκε ως χριστουγεννιάτικη παραγωγή στο Traverse του Εδιμβούργου. Αντίθετα, το “The Legend of Davie McKenzie” είναι λιγότερο αριστοτεχνικά δομημένο, και η αλληλεπίδραση των χαρακτήρων λιγότερο αιχμηρή, παρά τη χιουμοριστική του διάθεση και τη συγκίνησή του.
Υπό τη σκηνοθεσία του Jake Sleet, ο Sean Connor δίνει μια δυναμική ερμηνεία στο ρόλο του Ντέιβι, προσδίδοντας στον χαρακτήρα την ονειροπόλα ενέργεια ενός νεαρού άνδρα που αναζητά νόημα στους μύθους της μεγάλης οθόνης. Ως Σον, ο Afton Moran ενσαρκώνει μια ευγενική ψυχή, που προσπαθεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων για τον φίλο που υπήρξε η μοναδική πηγή σταθερότητας σε μια δύσκολη ζωή. Υποστηριζόμενοι από τον Ruaraidh Murray, σκιαγραφούν μια συγκινητική εικόνα. Το έργο παίζεται στο Òran Mór, Γλασκώβη, έως τις 7 Μαρτίου. Στη συνέχεια, στο Traverse, Εδιμβούργο, 10-14 Μαρτίου.
