Ο John Waters, ο άνθρωπος που ο μυθιστοριογράφος William S Burroughs αποκάλεσε «Πάπα των Σκουπιδιών», παραμένει μέχρι σήμερα μια από τις πιο αμφιλεγόμενες φιγούρες του κινηματογράφου. Σε μια πρόσφατη συνομιλία από το σπίτι του στο Provincetown της Μασαχουσέτης, ο 80χρονος σκηνοθέτης ανατρέχει σε έξι δεκαετίες δημιουργίας, τονίζοντας πως η επιτυχία ήταν για εκείνον η αφορμή για να κόψει οριστικά τα ναρκωτικά. «Ήθελα να συνεχίσω και να μην αποσπάται η προσοχή μου», εξομολογείται χαρακτηριστικά.
Γνωστός για το «Hairspray» του 1988, την κωμωδία που τον έφερε για πρώτη φορά στο mainstream Χόλιγουντ, ο Waters δεν ξεχνά τις ρίζες του στις περιθωριακές ταινίες, όπως το «Desperate Living» του 1977. Η ταινία, που διαδραματίζεται στη Mortville, ένα γκέτο παρανόμων υπό τη διοίκηση της βασίλισσας Carlotta, αποτελεί ίσως την πιο «οργισμένη» και σκοτεινή δουλειά του. «Είναι η πιο θυμωμένη ταινία μου και η πιο άσχημη», παραδέχεται, θυμούμενος περιστατικά όπως η χρήση ενός νεκρού σκύλου σε γύρισμα.
Παρά την εικόνα του αναρχικού, ο Waters τονίζει πως οι ταινίες του διέπονται από αυστηρούς κανόνες: «Μην ανακατεύεσαι στις δουλειές των άλλων και μην κρίνεις αν δεν ξέρεις όλη την ιστορία». Αυτή η προσέγγιση είναι εμφανής και στην κριτική του για την τρέχουσα πολιτική κατάσταση στις ΗΠΑ. Σχολιάζοντας τις επιθέσεις του Donald Trump στη γενέτειρά του, τη Βαλτιμόρη, ο σκηνοθέτης αντιτάσσει την αξιοπρέπεια της διαφορετικότητας απέναντι στον ρατσισμό.
Αναφερόμενος στον θρυλικό συνεργάτη του, τον Divine, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 42 ετών, τρεις εβδομάδες μετά την κυκλοφορία του «Hairspray», ο Waters δηλώνει ακόμα σοκαρισμένος. «Πιστεύω ότι άλλαξε τις drag queens. Ήταν πανκ πριν καν υπάρξει ο όρος», καταλήγει. Οι ταινίες «Hairspray» και «Desperate Living» επανακυκλοφορούν από την Criterion στις 20 Ιουλίου, υπενθυμίζοντάς μας πως, όπως λέει ο ίδιος, ο καλύτερος τρόπος για να αλλάξεις τον κόσμο παραμένει το χιούμορ.
