Ο Tom Holland επιστρέφει δυναμικά στη στολή του Spider-Man, αν και αυτή τη φορά τον βρίσκουμε πιο ώριμο και σωματικά πιο επιβλητικό. Παρά την εξέλιξη του ίδιου του ηθοποιού, το ερώτημα που παραμένει είναι αν το ίδιο το κινηματογραφικό σύμπαν του Spider-Man: Brand New Day καταφέρνει να ακολουθήσει τον ρυθμό του.

Η υπόθεση αποτελεί ουσιαστικά ένα νέο ξεκίνημα μετά τα γεγονότα του Spider-Man: No Way Home. Ο Πίτερ Πάρκερ έχει καταφέρει να διαγράψει τη μνήμη όλων για την ταυτότητά του, χάνοντας όμως ταυτόχρονα και τον στενό του φίλο, τον Ned Leeds (Jacob Batalon), αλλά και την αγαπημένη του, MJ (Zendaya). Ο Πίτερ βρίσκεται μόνος, παγιδευμένος σε ένα μικρό διαμέρισμα, προσπαθώντας να διαχειριστεί τις ευθύνες του ως υπερήρωας ενώ αναπολεί τη ζωή που έχασε.

Σε αυτό το κεφάλαιο, ο Spider-Man έρχεται αντιμέτωπος με μια σκοτεινή οντότητα που καταλαμβάνει τα σώματα ισχυρών προσώπων, ξεκινώντας από τον κακό Scorpion (Michael Mando), με στόχο τη διείσδυση στο τμήμα ελέγχου ζημιών, υπό τη διεύθυνση του Bill Metzger (Tramell Tillman). Παράλληλα, ο Πάρκερ βιώνει σοβαρά προβλήματα υγείας, με έντονους πονοκεφάλους που προσδίδουν στην ταινία μια αισθητική που παραπέμπει έντονα στο στιλ του David Cronenberg.

Για να αντιμετωπίσει την κρίση, ο Πίτερ αναζητά βοήθεια από την Black Widow (Florence Pugh), τον Dr. Bruce Banner (Mark Ruffalo) και τον Frank Castle (Jon Bernthal), με τον οποίο αναπτύσσει μια περίπλοκη σχέση. Ωστόσο, η καρδιά της ταινίας χτυπά στην εμμονή του Πίτερ με την MJ. Η Zendaya είναι αυτή που στην κυριολεξία σώζει την ταινία από τον κίνδυνο της κοινοτοπίας. Η ώριμη και χαλαρή ερμηνεία της, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Destin Daniel Cretton, προσφέρει την απαραίτητη συναισθηματική βαρύτητα που λείπει από τα υπόλοιπα στοιχεία της παραγωγής. Παρά τα εντυπωσιακά εφέ και τη δράση στη Νέα Υόρκη, η ταινία μοιάζει να χρειάζεται μια πιο ριζοσπαστική ανανέωση για να αποφύγει την επαναλαμβανόμενη αίσθηση του κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel.