Στην ακμή της φήμης του, κατά τη δεκαετία του 1980 και του 1990, ο Paul Auster δεν ήταν απλώς ένας συγγραφέας· ήταν ένας λογοτεχνικός αστέρας, ένας μεταμοντέρνος «σταρ» που προκαλούσε παροξυσμό στους θαυμαστές του από το Buenos Aires μέχρι το Παρίσι. Ωστόσο, για τη σύζυγό του, Siri Hustvedt, με την οποία μοιράστηκε τη ζωή του για περισσότερα από 40 χρόνια, η εικόνα του δημοσίου προσώπου υποχωρεί μπροστά στη βαθιά ανθρώπινη απώλεια. Στο νέο της βιβλίο με τίτλο Ghost Stories, η Hustvedt καταγράφει το πένθος της μετά τον θάνατο του Auster από καρκίνο το 2024.

Η σχέση τους, την οποία η ίδια περιγράφει ως έναν συνεχή «διάλογο», δεν περιοριζόταν μόνο στην κοινή καθημερινότητα, αλλά επεκτεινόταν στη δημιουργική αλληλεπίδραση των έργων τους. Το Ghost Stories δεν αποτελεί μόνο μια αναζήτηση του χαμένου συντρόφου, αλλά μια αγωνιώδη προσπάθεια να κατανοήσει το «και» που ένωνε τις δύο υπάρξεις τους – το σημείο εκείνο όπου οι ζωές τους ταυτίζονταν.

Η καθημερινότητα της Hustvedt μετά την απώλεια είναι γεμάτη από τα «δεκανίκια» της μνήμης: το άρωμα των πούρων του, τα χειρόγραφα σημειώματά του και την αίσθηση ενός χρόνου που έχει χάσει τον προσανατολισμό του. Το βιβλίο, δομημένο σε αποσπασματικές ενότητες, αποδίδει με συγκλονιστικό τρόπο τη βιωματική φύση του πένθους, ενώ η συγγραφέας ανακαλεί στιγμές από μια κοινή πορεία που σημαδεύτηκε από προσωπικές αλλά και οικογενειακές τραγωδίες, όπως ο θάνατος του γιου του Auster, Daniel, και της μικρής εγγονής τους, Ruby.

Πέρα από το προσωπικό δράμα, το έργο διαπνέεται από μια έντονη πολιτική κριτική. Η Hustvedt αναλύει την παρακμή της Αμερικής, μεταφέροντας τις ανησυχίες του συζύγου της για την άνοδο του εθνικισμού και την επίθεση κατά των πανεπιστημίων. Υπενθυμίζοντας λόγια του πατέρα της για τον φασισμό, η συγγραφέας συνδέει το προσωπικό της πένθος με το ζοφερό κλίμα της εποχής, καταλήγοντας σε ένα κείμενο που λειτουργεί ως αποχαιρετισμός σε έναν άνθρωπο, αλλά και σε έναν κόσμο που αλλάζει δραματικά.