Υπάρχει ένα μακροχρόνιο κλισέ στις ρομαντικές κομεντί: τα ζευγάρια που υποτίθεται ότι πρέπει να υποστηρίζουμε, συχνά κρύβουν ψέματα που υπονομεύουν κάθε προοπτική για μια υγιή σχέση. Από κλασικές ταινίες όπως το «The Shop Around the Corner» μέχρι σύγχρονες επιτυχίες όπως το «How to Lose a Guy in 10 Days», το είδος ανθίζει όταν παρουσιάζει στο κοινό ανησυχητικά «κόκκινα σημάδια», δοκιμάζοντας αν μπορεί να υπάρξει έρωτας όταν τα κρυφά κίνητρα βρίσκονται σε κοινή θέα.

Φέτος, το κλισέ αυτό δεν αναβίωσε απλώς, αλλά ξεπέρασε κάθε όριο, καθιερώνοντας ένα νέο αρχέτυπο: τον «κοινωνιοπαθή» που είναι άτυχος στον έρωτα. Η νέα ταινία «Finding Emily» αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, συστήνοντάς μας την φοιτήτρια ψυχολογίας Emily (Angourie Rice). Στην προσπάθειά της να βρει μια περίπτωση μελέτης για τη διατριβή της σχετικά με την αυτοκαταστροφική φύση του έρωτα, επινοεί ένα μακιαβελικό σχέδιο για να παρουσιάσει τον συμφοιτητή της, Owen (Spike Fearn), ως εμμονικό stalker. Αν και η ταινία ακολουθεί τους κανόνες του είδους με την ανάπτυξη συναισθημάτων, το αρχικό ψέμα ρίχνει μια τόσο καταστροφική σκιά στη ζωή του Owen, που η κατάληξη αφήνει μια πικρή γεύση.
Τον προηγούμενο μήνα, το κοινό γνώρισε άλλη μία «κοινωνιοπαθή» ηρωίδα στο «You, Me & Tuscany», όπου η Anna Montgomery (Halle Bailey) υποδύεται τη μνηστή ενός άνδρα για να εισβάλει στην πολυτελή βίλα του στην Ιταλία. Παρά τις ακραίες της πράξεις, καταφέρνει να κερδίσει τη συμπάθεια της οικογένειας, γεγονός που προκαλεί μεγαλύτερη έκπληξη από το ίδιο το ψέμα.

Αντίστοιχα, στο «The Drama» του Kristoffer Borgli, ο Charlie (Robert Pattinson) και η Emma (Zendaya) μπλέκονται σε ένα παιχνίδι όπου η απόκρυψη των σκοτεινών πλευρών του παρελθόντος καθορίζει τη σχέση τους. Οι δημιουργοί φαίνεται πως επιλέγουν πιο ακραίες προσεγγίσεις, καθώς ο ψηφιακός κόσμος έχει αλλάξει τον τρόπο που γνωριζόμαστε. Σε μια εποχή όπου οι νέοι εμφανίζονται πιο κυνικοί απέναντι στον έρωτα, οι ρομαντικές κομεντί μετατρέπονται από παραμύθια σε προειδοποιητικές ιστορίες, αντικατοπτρίζοντας έναν κόσμο όπου το να γνωρίσεις κάποιον «δια ζώσης» γίνεται όλο και πιο σπάνιο, ενώ οι κίνδυνοι από τα διαδικτυακά ραντεβού —όπως έχουμε δει σε ντοκιμαντέρ σαν το «The Tinder Swindler»— παραμονεύουν.