Ο Andy Warhol έστειλε στον Paul Thek ένα κουτί Brillo, ενώ η Fran Lebowitz περιέγραφε τον Peter Hujar ως μια «ιδιοφυΐα του έρωτα». Από τη Susan Sontag, που αφιέρωσε δύο βιβλία της στον Thek, μέχρι τους Cy Twombly, Tennessee Williams, Gore Vidal και Alex Katz, ο κατάλογος των θαυμαστών τους στην καλλιτεχνική σκηνή της Νέας Υόρκης ήταν εντυπωσιακός. Ωστόσο, η ιστορία τους «έθαψε», δημιουργώντας το ερώτημα: ποιοι ήταν αυτοί οι καλλιτέχνες και τι απέγιναν;
Στο αποκαλυπτικό βιβλίο *The Wonderful World that Almost Was*, ο συγγραφέας και κριτικός Andrew Durbin ξετυλίγει τη διπλή βιογραφία του ζωγράφου και γλύπτη Paul Thek και του φωτογράφου Peter Hujar. Η αφήγηση ξεκινά το 1954 και ολοκληρώνεται το 1975, μια δεκαετία πριν τον θάνατό τους από τη νόσο του Aids. Πρόκειται για την ιστορία δύο ανδρών που υπήρξαν φίλοι, εραστές και συνοδοιπόροι, επαναπροσδιορίζοντας τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις ως κάτι «ανοιχτό και χωρίς απολογητική διάθεση».
Ο Durbin περιγράφει με ευαισθησία την εσωτερική ζωή δύο εκ διαμέτρου αντίθετων προσωπικοτήτων: του «αξιοπρεπούς και απόμακρου» Hujar και του «αισθησιακού» Thek. Αν και ο Hujar βυθίστηκε στη γκέι σκηνή, ο Thek ταλαντεύτηκε για χρόνια σχετικά με την ταυτότητά του. Κοινό τους σημείο, ωστόσο, ήταν η προσήλωση στην ακεραιότητα και την αυθεντικότητα του οράματός τους, προτιμώντας συχνά τη φτώχεια από τον συμβιβασμό.
Ο Thek έγινε διάσημος τη δεκαετία του 1960 με τα περίφημα έργα του από κερί που απεικόνιζαν κομμάτια σάρκας, ενώ ο Hujar άφησε το στίγμα του με την εμβληματική φωτογραφία *Orgasmic Man* (1969), που αργότερα κοσμήσει το εξώφυλλο του μυθιστορήματος *A Little Life* της Hanya Yanagihara. Ο Durbin επιλέγει να μην εστιάσει στον θάνατό τους, αλλά στη ζωντάνια των επιλογών τους, απομακρυνόμενος από τη λογική που διαβάζει τις ζωές τους μόνο μέσα από το πρίσμα της ασθένειας. Παρά τη λήθη, το ενδιαφέρον για το έργο τους αναζωπυρώνεται, επιβεβαιώνοντας τη σημείωση του Thek στα ημερολόγιά του: «Το συγκλονιστικό γεγονός είναι ακόμα καθ’ οδόν!».
