Έξι ολόκληρα χρόνια χρειάστηκαν οι Loathe για να ολοκληρώσουν το τέταρτο άλμπουμ τους, «A Stranger to You», αποδεικνύοντας πως η αναμονή άξιζε τον κόπο. Το συγκρότημα από το Λίβερπουλ αποφάσισε να απομακρυνθεί από τις παραδοσιακές metalcore καταβολές του, παραδίδοντας μια μουσική οδύσσεια που συνδυάζει ετερόκλητα είδη με αριστοτεχνικό τρόπο.
Στο νέο τους εγχείρημα, τα «σκληρά» riffs και ο βιομηχανικός θόρυβος συνυπάρχουν αρμονικά με ατμοσφαιρικά ηλεκτρονικά στοιχεία, ακουστικές κιθάρες, shoegaze ηχοχρώματα και πιάνο που παραπέμπει στη jazz. Στις εκπλήξεις του δίσκου συγκαταλέγονται οι συνεργασίες με τον ράπερ Bucki Sugar, τον Olli Appleyard των Static Dress, το δίδυμο παραγωγών Nowhere2run, καθώς και τον jazz-soul παραγωγό Jordan Rakei.
Αν και συγκρίσεις με δουλειές όπως το «Ordinary Corrupt Human Love» των Deafheaven ή το «A Thousand Suns» των Linkin Park είναι αναπόφευκτες, οι Loathe επιλέγουν ακόμα πιο τολμηρές διαδρομές. Κομμάτια όπως το «Block of Flats» εναλλάσσουν την ηρεμία με την ένταση, ενώ το «Fortress Down» και το «Meet My Maker» θυμίζουν μια πιο βαριά εκδοχή των Muse. Παράλληλα, το «Harder to Pretend» αντλεί έμπνευση από τη fusion jazz του Herbie Hancock από τη δεκαετία του ’70, και το «The Way It Breaks» φέρει τη σκοτεινή αύρα των Cure στην εποχή του «Disintegration».
Παρά την πειραματική διάθεση, το συγκρότημα δεν απαρνιέται τη βαριά μουσική, με κομμάτια όπως τα «Gemini» και «Revenant» να παραμένουν «γρανιτένια» και σκληρά. Ωστόσο, η πραγματική αποκάλυψη είναι το «The Ladder», μια συγκλονιστική μπαλάντα που αποδεικνύει την ικανότητα της μπάντας να δημιουργεί όμορφη μουσική πέρα από τα στερεότυπα. Το «A Stranger to You» θα μπορούσε εύκολα να είχε εξελιχθεί σε ένα συνονθύλευμα, όμως χάρη στο τολμηρό όραμα και την εξαιρετική σύνθεση των μελών του, καταλήγει σε μια συναρπαστική ακουστική εμπειρία.
