Η γονεϊκότητα αποτελεί μία από τις πιο βαθιές μεταβάσεις στη ζωή, φέρνοντας μαζί της την ευθύνη και την ανάγκη για επαναπροσδιορισμό, μετατρέποντας κάποιον από αντικείμενο φροντίδας σε φροντιστή, από μοναχικό παίκτη σε αρχηγό ομάδας. Ο θεατρικός μονόλογος “Gush”, σε κείμενο της Jess Brodie, εστιάζει στη στιγμή πριν τη γέννηση, μια περίοδο αναστοχασμού και επαναξιολόγησης, καθώς και προετοιμασίας για το άγνωστο μέλλον.
Η Ally, μια μέλλουσα μητέρα, βιώνει τις συνήθεις ανησυχίες: τις άβολες νύχτες, την αποφυγή τοξικών τροφών και την αντίστροφη μέτρηση για την άδεια μητρότητας. Ταυτόχρονα, νιώθει ότι έχει «ανεκπλήρωτες υποθέσεις». Πριν από τη γέννηση του παιδιού της, καλείται να επαναπροσδιορίσει την ταυτότητά της, μεταμορφώνοντας τον εαυτό της σε «κάποιας τη μαμά».
Στην καλύτερη εκδοχή του, ο μονόλογος της Brodie εστιάζει σε αυτή την εξερεύνηση της προσωπικής ταυτότητας, παρά στις γνωστές αγωνίες της εγκυμοσύνης. Η επερχόμενη γέννηση λειτουργεί σαν χρονομηχανή, ωθώντας την Ally να αναρωτηθεί αν η ζωή της, με τον νευρωτικό, ελεγκτικό και υπερφορτισμένο σύντροφό της, είναι αυτή που επιθυμεί πραγματικά. Αναρωτιέται αν ήρθε η ώρα να ακούσει τις σεξουαλικές της ορμές, τις οποίες έχει αρνηθεί πεισματικά μέχρι τώρα.
Ως θέμα θεατρικού έργου, είναι στενό και πολιτικά αυτο-απορροφημένο, καθώς το “Gush” δεν ενδιαφέρεται για τον κόσμο πέρα από την εσωτερική πάλη της Ally. Ακόμη και η φεμινιστική της επιθυμία να σταματήσει να ευχαριστεί τους άλλους και να διεκδικήσει περισσότερα για τον εαυτό της, μοιάζει σολιψιστική. Ωστόσο, η Brodie γράφει με εξυπνάδα και ευφράδεια, προσφέροντας απρόσμενες αφηγηματικές στροφές, διατηρώντας παράλληλα σφιχτό το ενδιαφέρον του κοινού.
Ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι η καθηλωτική ερμηνεία της Jessica Hardwick στην παραγωγή της Becky Hope-Palmer. Στη σκηνή της Becky Minto, που αποτελείται από μια εύθραυστη λευκή επιφάνεια και μια ελκυστική πισίνα με μαξιλάρια – σύμβολο της έντασης μεταξύ του ξένου και του οικείου – η ηθοποιός «σερφάρει» στα κύματα του συναισθήματος με εξαιρετική ευαισθησία. Η φωνή της, μελωδική και ακριβής, αποτυπώνει άψογα τις εναλλαγές του ύφους της Brodie, από την ειρωνεία στον πανικό, από την αμηχανία στον ερωτισμό, από την οργή στην ευθυμία. Το “Gush” αξίζει να το δει κανείς μόνο για την ερμηνεία της Hardwick.
Το έργο παρουσιάζεται στο Traverse Theatre, Edinburgh, έως τις 25 Απριλίου.
