Στα 80 του πλέον, ο Ian McKellen φαίνεται να υιοθετεί μια πιο “στρατηγικά καθιστική” προσέγγιση για την εμφάνισή του ως Gandalf the Grey στο επερχόμενο “The Hunt for Gollum”, ένα “παρακείμενο” (weird-quel) του “The Lord of the Rings“. Η ταινία, όπως ήδη έχει γίνει γνωστό, βασίζεται σε αποσπάσματα της πλούσιας ιστορίας του J.R.R. Tolkien που αναφέρθηκαν μόνο περαστικά στις αρχικές τρεις ταινίες και έλαβαν ελάχιστη έμφαση ακόμη και στις εκτεταμένες εκδόσεις τους.
Στα πρωτότυπα μυθιστορήματα, ο Gandalf αποκαλύπτει στον hobbit Frodo Baggins ότι αυτός και ο Aragorn, γνωστός και ως Strider, ο μελλοντικός Βασιλιάς της Gondor και της Arnor, έψαχναν για δεκαετίες την πλάση Gollum, προκειμένου να μάθουν τι απέγινε το δαχτυλίδι που κάποτε κατείχε. Στη νέα ταινία, ωστόσο, τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Σύμφωνα με τον McKellen, ο Aragorn θα αναλάβει την κύρια ευθύνη της αποστολής για την εύρεση του Gollum, ενώ ο Gandalf θα λειτουργεί περισσότερο ως ένας “μάγος-ελεγκτής αποστολών”. “Το σενάριο είναι σχεδιασμένο να αρέσει σε όσους αγαπούν το Lord of the Rings,” δήλωσε ο McKellen στους Times. “Είναι μια ιστορία περιπέτειας, με τον Aragorn να προσπαθεί να βρει τον Gollum, ενώ ο Gandalf διευθύνει τις επιχειρήσεις από το περιθώριο.”
Έτσι, φαίνεται ότι ο μάγος θα βάλει τα πόδια του πάνω, ενώ ο Νουμενόρεος φίλος του θα αναλάβει το μεγαλύτερο μέρος της “βρώμικης δουλειάς”.
Παράλληλα, νωρίτερα αυτό το μήνα, ο φόρουμ των φίλων του Tolkien, TheOneRing.net, αποκάλυψε αυτό που ισχυρίζεται ότι είναι η επίσημη σύνοψη για τη νέα ταινία, η οποία σκηνοθετείται από τον Andy Serkis:
“Πριν από την Συντροφιά, η εμμονή ενός πλάσματος κρατά το κλειδί για την επιβίωση της Μέσης-Γης – ή για την καταστροφή της. Στο The Lord of the Rings: The Hunt for Gollum, γνωρίζουμε τον νεαρό Sméagol – έναν ξένο που έλκεται από τα μικροπράγματα και την πονηριά – πολύ πριν το Ένα Δαχτυλίδι τον καταναλώσει και αρχίσει η τραγική του κάθοδος στο βασανισμένο, δόλιο πλάσμα Gollum. Με το δαχτυλίδι χαμένο και παραληφθέν από τον Bilbo Baggins, ο Gollum νιώθει υποχρεωμένος να εγκαταλείψει τη σπηλιά του για να το αναζητήσει.
Ο Gandalf the Grey καλεί τον Aragorn, ακόμα γνωστό ως Strider τον ιχνηλάτη, να εντοπίσει το ασαφές πλάσμα, η γνώση του οποίου για την τοποθεσία του δαχτυλιδιού θα μπορούσε να γείρει την πλάστιγγα υπέρ του Σκοτεινού Άρχοντα Sauron. Τοποθετημένη στη σκιώδη περίοδο μεταξύ της εξαφάνισης του Bilbo στα γενέθλιά του και του σχηματισμού της Συντροφιάς, αυτό το επικίνδυνο ταξίδι μέσα από τις σκοτεινότερες γωνιές της Μέσης-Γης αποκαλύπτει ανείπωτες αλήθειες, δοκιμάζει την αποφασιστικότητα του μελλοντικού του βασιλιά και εξερευνά την πληγωμένη ψυχή και το παρελθόν του Gollum, ενός από τους πιο αινιγματικούς χαρακτήρες του Tolkien.
Σκηνοθετημένη από τον αρχικό ηθοποιό Andy Serkis, παραγωγή από τον Peter Jackson, και σενάριο και παραγωγή από τους Fran Walsh και Philippa Boyens – την δημιουργική ομάδα πίσω από την βραβευμένη με Όσκαρ τριλογία – αυτή η live-action ταινία γεφυρώνει τις αγαπημένες ταινίες με νέους χαρακτήρες, επιστρέφοντες ήρωες και μια βαθιά συναρπαστική ιστορία καταγωγής που επαναφέρει τη σκηνή και αλλάζει ό,τι γνωρίζετε για την θρυλική τριλογία του Lord of the Rings.”
Υπάρχουν πολλά να αναλύσουμε εδώ, αν η σύνοψη θεωρηθεί αληθινή. Πρώτον, αυτό ακούγεται σχεδόν σαν ένα “βιογραφικό” του Gollum, παρά τα διάσπαρτα θραύσματα της ιστορίας του που αναφέρθηκαν παρεμπιπτόντως στην αρχική τριλογία. Ο Sméagol περιγράφηκε μόνο σύντομα, αναδρομικά, ως “νεαρός” στα βιβλία του Tolkien, και εμφανίστηκε στην οθόνη μόνο στην χομπιτική, προ-δαχτυλιδιού κατάσταση κατά το άνοιγμα του The Two Towers, όπου έκλεψε το Ένα Δαχτυλίδι από τον άτυχο Déagol, επειδή ο τελευταίος είχε την ατυχία να το βρει στα γενέθλιά του.
Οι σεναριογράφοι μπορούν φυσικά να πάνε όπου θέλουν. Ίσως να γνωρίσουμε τους γονείς του Gollum, ένα ήρεμα καυγατζίδικο ζευγάρι δίπλα στο ποτάμι, ή ίσως να δούμε την πρώτη του μέρα στο πρωτάθλημα των hobbit. Και γιατί να σταματήσουν εκεί; Αν η σύγχρονη λογική των franchise ισχύει, αυτή θα μπορούσε να είναι απλώς η πρώτη δόση στο “Sméagol Cinematic Universe”, ίσως να ακολουθήσει στις κινηματογραφικές αίθουσες το “Gollum Begins”, “Gollum: The Reckoning”, και “Sméagol v Shelob: Dawn of Snacktime”. Μέχρι το 2035, μπορεί να παρακολουθούμε ένα πολυετές δράμα σε streaming πλατφόρμα για τις πρώτες οικονομικές συνθήκες των Gladden Fields, με αφήγηση σε βαρύτονο τόνο από την Cate Blanchett.
Όλα αυτά υπογραμμίζουν ό,τι πραγματικά αντιπροσωπεύει το “The Hunt for Gollum”, και δεν είναι κάτι ευχάριστο. Ο Tolkien έγραψε εκτενείς, ελλειπτικές, πανέμορφα εκτεταμένες και λεπτομερείς μυθικές ιστορίες, όπου ολόκληροι πόλεμοι συνοψίζονται σε μισή παράγραφο και κρίσιμα γεγονότα συμβαίνουν εκτός οθόνης, επειδή ο συγγραφέας είχε την καλή αίσθηση να γνωρίζει ότι δεν χρειάζεται να δραματοποιηθούν όλα. Το Hollywood, ωστόσο, έχει αναπτύξει έναν τρόμο για τον κενό χώρο. Αν ένας χαρακτήρας πέρασε κάποτε τρεις προτάσεις κάνοντας κάτι, αυτό αποτελεί πλέον τουλάχιστον μία ταινία μεγάλου μήκους, δύο spin-offs για streaming και ένα tie-in podcast. Αυτή, δυστυχώς, είναι η παγίδα στην οποία έχουν πέσει ο Serkis, ο Jackson και η υπόλοιπη, κάποτε λαμπρή, ομάδα του Lord of the Rings – και ο κίνδυνος είναι ότι, προσπαθώντας να “ξεκλέψουν” κάθε τελευταία ιστορία από τη Μέση-Γη, η σειρά μπορεί να καταλήξει να κάνει τον κόσμο του Tolkien να μοιάζει με τον ίδιο τον Bilbo υπό την επίδραση του δαχτυλιδιού: λεπτό, τεντωμένο, και αλειμμένο σαν βούτυρο πάνω σε πολύ ψωμί.
Αλλά ας επιστρέψουμε στον Gandalf. Κάποτε ένας περιπλανώμενος μάγος μυστηρίου και μύθου, τώρα βρίσκεται μειωμένος στον πρώτο διαχειριστή τηλε-επιχειρήσεων της Μέσης-Γης, αποστέλλοντας τον Aragorn ενώ παρακολουθεί την πρόοδο του φίλου του από το αντίστοιχο του ομαδικού chat στην high-fantasy. Και ναι, είναι πιθανώς καλύτερη ιδέα από την επαν-ανάθεση του ρόλου, αλλά η υποψία είναι ότι ο Serkis και η παρέα του ήξεραν ότι δεν θα μπορούσαν να το περάσουν αυτό μετά την ευγενική επισήμανση του Viggo Mortensen ότι θα ήταν διαθέσιμος να επιστρέψει μόνο εάν η ηλικία του χαρακτήρα ταίριαζε με τη δική του – κάτι που, δεδομένης της χρονικής γραμμής, περιπλέκει τα πράγματα, αφού είναι πλέον 67 ετών. Η επαν-ανάθεση ενός μεμονωμένου κύριου χαρακτήρα, για μια ταινία που οι περισσότεροι φαν του Tolkien δεν ζήτησαν ποτέ, θα ήταν ένα πράγμα. Η αντικατάσταση δύο θα άρχιζε να μοιάζει με ένα αφιέρωμα στη Μέση-Γη, που παρουσιάζεται επειδή τα ορυχεία της νοσταλγίας πρέπει να παραμείνουν λειτουργικά με κάθε κόστος. Η ατυχής υποψία είναι ότι αυτό ακριβώς συνέβη.
