Παρόλο που ο D. H. Lawrence θεωρούσε το έργο του «Ο εραστής της Λαίδης Τσάτερλι» (Lady Chatterley’s Lover) ένα σοβαρό μυθιστόρημα για την ιερή φύση του έρωτα, η ιστορία του βιβλίου είναι γεμάτη από κωμικές παρανοήσεις και σκάνδαλα. Η φράση-κλειδί Ο εραστής της Λαίδης Τσάτερλι αποτέλεσε για δεκαετίες αντικείμενο έντονων συζητήσεων, από τις δικαστικές αίθουσες του Λονδίνου μέχρι τις δημόσιες αντιπαραθέσεις παγκοσμίως.

Το 1960, στη δίκη Regina v Penguin Books, ο εισαγγελέας Mervyn Griffith-Jones προσπάθησε να απαγορεύσει το βιβλίο, ρωτώντας αν κάποιος θα ήθελε να το διαβάσει η σύζυγος ή το υπηρετικό του προσωπικό. Ωστόσο, η υπεράσπιση, με μάρτυρες όπως ο E. M. Forster και η Rebecca West, πέτυχε την αθώωση. Το αποτέλεσμα ήταν μια εμπορική έκρηξη, με 2 εκατομμύρια αντίτυπα να πωλούνται γρήγορα.

Το βιβλίο επηρέασε προσωπικότητες από τη Sylvia Plath και τον George Orwell μέχρι τον David Bowie, ο οποίος υιοθέτησε το στυλ του πρωταγωνιστή Mellors. Παρά τον αμιγώς αγγλικό χαρακτήρα του, το έργο προκάλεσε αντιδράσεις διεθνώς, από τη Γερουσία των ΗΠΑ έως την Αίγυπτο. Στο νέο βιβλίο του, «Lady C: The Long, Sensational Life of Lady Chatterley’s Lover», ο Guy Cuthbertson εξετάζει πώς αυτό το έργο μετατράπηκε από μια «άσεμνη» πρόκληση σε ένα διασκεδαστικό κομμάτι κοινωνικής ιστορίας, υπογραμμίζοντας ότι, αν και ορισμένες απόψεις του Lawrence για το φύλο και την κοινωνία φαντάζουν σήμερα ξεπερασμένες ή προβληματικές, η επίδραση του βιβλίου στον πολιτισμό παραμένει αδιαμφισβήτητη.