Το 2025 υπόσχεται να είναι μια χρονιά πλούσια σε πολιτιστικές εμπειρίες, με πολυαναμενόμενες εκθέσεις τέχνης και εντυπωσιακά αρχιτεκτονικά έργα να κεντρίζουν το ενδιαφέρον. Από την αναδρομή στο έργο της αυτοδίδακτης ζωγράφου Beryl Cook, που καταγράφει τη ζωή στο Plymouth και τη μεταπολεμική Βρετανία, έως την παρουσίαση του Tom of Finland, η έκθεση στο Studio Voltaire αναδιαμορφώνει την εικόνα της Cook ως σύμμαχο της queer κοινότητας.
Η εθνική γκαλερί της Ουαλίας τιμά την Gwen John, μια σιωπηλή ηρωίδα του μοντερνισμού, της οποίας η τέχνη διαπνέεται από ησυχία και μοναξιά. Η John, που ζούσε στη Γαλλία με ελάχιστα χρήματα, είχε μια παθιασμένη σχέση με τον Rodin, ενώ ζωγράφιζε απλές, καθαρές, πνευματικές εικόνες γυναικών.
Στο Λονδίνο, η National Portrait Gallery φιλοξενεί την έκθεση “Lucian Freud: Drawing into Painting”, που εξερευνά τη δημιουργική διαδικασία του μεγάλου Βρετανού πορτρετίστα, αποκαλύπτοντας την ακρίβεια του βλέμματός του. Παράλληλα, η Courtauld Gallery παρουσιάζει τον Georges Seurat με την έκθεση “Seurat and the Sea”, εξερευνώντας τις πουαντιγιστικές απόψεις του για τις παραθαλάσσιες περιοχές της Βόρειας Γαλλίας.
Η Κολομβιανή ζωγράφος και γλύπτρια Beatriz González, η οποία αναδύθηκε κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου “La Violencia”, παρουσιάζει στο Barbican ένα έργο που συνδυάζει την pop art με την κοινωνική κριτική. Η Tracey Emin, μια από τις πιο εκρηκτικές καλλιτέχνιδες των Young British Artists, συνεχίζει να εντυπωσιάζει στο Tate Modern με την ειλικρίνεια και την πρωτοτυπία της, ενώ η Angela de la Cruz στο Ikon του Birmingham εξερευνά την αντίθεση μεταξύ slapstick και τραγωδίας.
Στην Cambridge, το Fitzwilliam Museum παρουσιάζει τον Frank Bowling με την έκθεση “Frank Bowling: Seeking the Sublime”, χαρτογραφώντας τις επιρροές και τις συγγένειές του. Η National Gallery του Λονδίνου είναι ο τόπος όπου θα εκτεθούν τα έργα του Zurbarán, γνωστού για το δραματικό φωτισμό και τις αινιγματικές φιγούρες του. Η Nancy Holt, πρωτοπόρος της land art, παρουσιάζεται στο Goodwood Art Foundation, ενώ η Tate Britain εξερευνά το έργο του Whistler, του “πρωτότυπου σύγχρονου καλλιτέχνη”.
Το Tate Modern καλωσορίζει τον Anish Kapoor, γνωστό για τις εντυπωσιακές του εγκαταστάσεις, και την αναδρομή “Frida Kahlo: The Making of an Icon”, που τιμά την αναμφισβήτητη συμβολή της στο χώρο της τέχνης. Η Tate Modern φιλοξενεί επίσης την Ana Mendieta, της οποίας το έργο εξερευνά θέματα αποχωρισμού και απουσίας. Στη Royal Academy, ο Richard Dadd παρουσιάζεται ως ο “πρόδρομος του σουρεαλισμού”.
Το Βρετανικό Μουσείο ετοιμάζεται για την “art event of the year”, την έλευση της Bayeux Tapestry, ενώ στο Modern Art Oxford, ο Mike Nelson επιστρέφει με ένα νέο, μυστηριώδες έργο. Η Spike Island του Bristol παρουσιάζει την Beverly Buchanan, ενώ η MK Gallery στο Milton Keynes εστιάζει στον LS Lowry. Η National Gallery του Λονδίνου κλείνει τη χρονιά με την έκθεση “Van Eyck: The Portraits”, αποκαλύπτοντας τη μαγεία του πρώιμου 15ου αιώνα.
Στον τομέα της αρχιτεκτονικής, η Santa Giulia Arena στο Μιλάνο, σχεδιασμένη από τον David Chipperfield, θα είναι το κέντρο των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων. Στο Ελσίνκι, η Yrjönkatu Swimming Hall, ένα κομψοτέχνημα του Nordic classicism, επανέρχεται μετά από ανακαίνιση. Το V&A Dundee φιλοξενεί την έκθεση “Maggie’s: Architecture that Cares”, που αναδεικνύει τον πρωτοποριακό σχεδιασμό των κέντρων φροντίδας.
Ο Reinier de Graaf, με το βιβλίο του “Architecture Against Architecture”, προκαλεί συζητήσεις για το μέλλον του επαγγέλματος. Το V&A East Museum στο Λονδίνο, σχεδιασμένο από τους O’Donnell + Tuomey, εγκαινιάζεται με μια νέα οπτική γωνία στις συλλογές του. Στο Λος Άντζελες, οι David Geffen Galleries του LACMA, έργο του Peter Zumthor, ανοίγουν τις πόρτες τους.
Η Skate Space 50 στο Southbank Centre του Λονδίνου γιορτάζει 50 χρόνια ιστορίας του skateboard, ενώ η Basílica de la Sagrada Família στη Βαρκελώνη ετοιμάζεται να ολοκληρώσει τον κεντρικό της πύργο, προς τιμήν του Antoni Gaudí. Στο Λονδίνο, το Google headquarters, σχεδιασμένο από τους Bjarke Ingels Group και Heatherwick Studio, υπόσχεται ένα επαναστατικό εργασιακό περιβάλλον, ενώ στις Βρυξέλλες, το Kanal, ένα νέο μουσείο σύγχρονης τέχνης, στεγάζεται σε ένα ανακαινισμένο πρώην γκαράζ Citroën.
