Μια τεράστια έγχρωμη φωτογραφία ενός ερειπωμένου αρχαιολογικού χώρου υποδέχεται τον επισκέπτη στην έκθεση της Ana Mendieta, προϊδεάζοντας αμέσως για μια εμπειρία διαφορετική από τις συνηθισμένες. Το έργο της, αν και φιλοξενείται στην επιβλητική πτέρυγα Blavatnik της Tate Modern, μοιάζει να ανήκει περισσότερο στις συλλογές ενός μουσείου για τους χαμένους προ-Κολομβιανούς πολιτισμούς.
Η Ana Mendieta, γεννημένη στην Αβάνα της Κούβας το 1948, στάλθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες σε ηλικία 12 ετών για να γλιτώσει από την επανάσταση. Βιώνοντας την αίσθηση του ξένου σε ένα περιβάλλον λευκών Αμερικανών, αναζήτησε το «σπίτι» της στο παρελθόν, ανασκάπτοντας τις ρίζες της τέχνης και της μυθολογίας. Χρησιμοποιώντας αίμα, φτερά, λουλούδια και άμμο, η καλλιτέχνιδα επαναπροσδιόρισε τη χρήση πρωταρχικών υλικών. Σε μια από τις πιο συγκλονιστικές της χειρονομίες, χρησιμοποιούσε μπαρούτι για να σχεδιάσει ανθρώπινες φιγούρες πάνω σε κορμούς δέντρων, βάζοντας φωτιά: οι φλόγες άφηναν πίσω τους απανθρακωμένες σκιές, σαν θύματα πυρηνικής έκρηξης ή τους νεκρούς της Πομπηίας που φυλακίστηκαν στη στάχτη.
Η προσωπική της σφραγίδα είναι διάχυτη, καθώς συχνά η ανθρώπινη μορφή που συγχωνεύεται με τη φύση είναι η δική της. Σε ορισμένες φωτογραφίες, το σώμα της βυθίζεται στη λάσπη ενός δέντρου μέχρι να χαθεί μέσα στον φλοιό του. Παρά τη σοβαρότητα του έργου της, η Mendieta δεν δίσταζε να πειραματιστεί με το χιούμορ, όπως όταν έχυνε αίμα ζώων στα πεζοδρόμια για να παρακολουθήσει τις αντιδράσεις των περαστικών μπροστά στο disturbing ίχνος μιας υποτιθέμενης βίας.
Το 1980 επέστρεψε στην Κούβα, όπου το 1981 δημιούργησε τα εντυπωσιακά γλυπτά από ασβεστόλιθο σε μια φυσική περιοχή. Τα έργα αυτά, που μοιάζουν με θεότητες γονιμότητας, αναδύονται από τους βράχους ως αιώνια μνημεία. Αν και η Mendieta απεβίωσε το 1985 σε ηλικία 36 ετών, κάτω από αμφιλεγόμενες συνθήκες, το έργο της παραμένει πιο ζωντανό από ποτέ. Η έκθεση στην Tate Modern στο Λονδίνο, η οποία διαρκεί από τις 15 Ιουλίου έως τις 17 Ιανουαρίου, αποδεικνύει ότι αν η Mendieta ήταν σήμερα εν ζωή, θα βρισκόταν στην πρώτη γραμμή της σύγχρονης καλλιτεχνικής πρωτοπορίας, έχοντας ήδη «χαράξει» το αποτύπωμά της στην ιστορία.
