Η τέταρτη ταινία μιας σειράς σπάνια αναδεικνύεται ως η καλύτερη, όμως αυτή είναι η περίπτωση του “28 Years Later: The Bone Temple”, μιας συνέχειας που ακολουθεί άμεσα το προηγούμενο επεισόδιο, “28 Years Later”. Οι Ralph Fiennes και Jack O’Connell φέρνουν μια ατόφια “death-metal” τρέλα, προσδίδοντας ενέργεια και δράμα σε αυτήν την τελευταία εκδοχή της μετα-αποκαλυπτικής saga τρόμου με ζόμπι, που δημιούργησαν ο σκηνοθέτης Danny Boyle και ο σεναριογράφος Alex Garland το 2003. Η Nia DaCosta αναλαμβάνει τη σκηνοθεσία για αυτήν την ταινία. Η ερμηνεία του Fiennes στο “The Number of the Beast” των Iron Maiden αποτελεί ένα από τα πιο εξαιρετικά στιγμιότυπα της καριέρας του, προκαλώντας στο κοινό μια ακατανίκητη επιθυμία για headbanging.
Είναι εξαιρετικά συναρπαστικό να παρακολουθεί κανείς αυτήν την διαγενεακή αναμέτρηση μεταξύ τόσο ταλαντούχων ηθοποιών όπως οι Fiennes και O’Connell. Το “Bone Temple” ξεχωρίζει, καθώς τα ζόμπι βρίσκονται σχεδόν στο περιθώριο, με την αδιάφορη απειλή τους να υποβαθμίζεται. Αυτό που πραγματικά κερδίζει την προσοχή είναι η σύγκρουση μεταξύ νοημόνων ανθρώπινων όντων. Ακόμη και το μοναδικό σημαντικό ζόμπι στην ταινία είναι ενδιαφέρον, καθώς μεταμορφώνεται σε κάτι άλλο.
Στην προηγούμενη ταινία, που διαδραματίζεται 28 χρόνια μετά την αρχική έξαρση της μόλυνσης από ζόμπι, ένα παιδί ονόματι Spike (Alfie Williams) εγκαταλείπει την ασφαλή απομόνωση του Holy Island, ανοιχτά της βορειοανατολικής ακτής της Αγγλίας, για την ηπειρωτική χώρα που μαστίζεται από ζόμπι. Τον απασχολούν φήμες για έναν γιατρό, που υποδύεται ο Fiennes, ο οποίος αποτελεί το μόνο στήριγμα ευπρέπειας και πολιτισμού, έχοντας δημιουργήσει ένα οστεοφυλάκιο-μνημείο για την πεσμένη ανθρωπότητα: τον Ναό των Οστών. Στο τέλος της προηγούμενης ταινίας, υπήρχε μια απρόσμενη εξέλιξη που οι κριτικοί δεν μπορούσαν να αναφέρουν λόγω κανόνων spoiler, και από την οποία, ακόμη και τώρα, νέοι θεατές ίσως θέλουν να απομακρύνουν το βλέμμα τους.
Εμφανίζεται μια δολοφονική συμμορία, σαν “Clockwork Orange”, από μη μολυσμένα άτομα που περιπλανώνται – ατρόμητοι από τα ζόμπι και πιο ενδιαφέροντες από αυτά – με επικεφαλής τον παράξενο Sir Lord Jimmy Crystal (O’Connell), του οποίου τα κοστούμια και οι ξανθές περούκες είναι μοντελοποιημένες βάσει του Jimmy Savile. Δεν είναι απολύτως σαφές πότε αυτά τα άτομα θα είχαν δει τον Savile στην οθόνη, καθώς η ακμή του ήταν πολύ πριν από τη νιότη τους, αν και θυμούνται και ειδωλοποιούν τους Teletubbies.
Οι τρομεροί “Jimmies” συναντούν τον άτυχο, μπερδεμένο Spike, και αυτό το γενναίο παιδί γίνεται μάρτυρας από κοντά του απεχθούς, υπερβολικά βίαιου τρόπου ζωής των εκφοβιστών. Και ο Sir Lord Jimmy, ο οποίος έχει αναπτύξει μια ψυχοπαθή θεολογία για να δικαιολογήσει την εξουσία του πάνω στους δύσπιστους, υποταγμένους οπαδούς του, αναδεικνύεται σε έναν τρομερά παρατηρήσιμο νέο χαρακτήρα, παρόλο που η Erin Kellyman υποδύεται μια ακόλουθο του Jimmy που δεν είναι τόσο υποτακτική.
Βλέπουμε επίσης περισσότερα για τον Dr Ian Kelson του Fiennes, του οποίου η παράξενη πορτοκαλί επιδερμίδα (αποτέλεσμα αυτοθεραπείας με ιώδιο) και η ασυνήθιστη συμπεριφορά του παρεξηγούνται μοιραία από τους Jimmies. Ο Dr Kelson στην πραγματικότητα προσπαθεί να κατανοήσει το κυρίαρχο ζόμπι που περιφέρεται στον χώρο, ένα τέρας που ονόμασε “Samson” (τον υποδύεται ο Chi Lewis-Parry). Η σχεδόν Χριστόθεη ευγένεια και η μη-επιθετικότητα του Dr Kelson, μαζί με το απόθεμα φαρμάκων του, αποκαλύπτουν απρόσμενες πτυχές στον Samson.
Πρόκειται για μια συναρπαστική, ευθύλογη, ενεργητική – αν και πολύ σκληρή – ταινία, στην οποία υπάρχει πραγματικός ανθρώπινος κίνδυνος και σύγκρουση. Οι μη-ζόμπι είναι πιο κινηματογραφικοί. Το “28 Years Later: The Bone Temple” κυκλοφορεί στις 15 Ιανουαρίου στην Αυστραλία και στις 16 Ιανουαρίου στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις ΗΠΑ.
