Η μετάβαση του ΝΑΤΟ στο μοντέλο «ΝΑΤΟ 3.0» –το οποίο δίνει μεγαλύτερο βάρος στην Ευρώπη για την παραδοσιακή άμυνα, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες αναπροσαρμόζουν τις διεθνείς δεσμεύσεις τους– φαίνεται πως δεν αρκεί για να κλείσει τα βαθιά ρήγματα μεταξύ Ουάσιγκτον και ευρωπαϊκών πρωτευουσών. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του κινεζικού δεξαμενής σκέψης CICIR, η νέα στρατηγική κατεύθυνση, η οποία υιοθετήθηκε επίσημα κατά τη διάρκεια της συνόδου στην Άγκυρα την περασμένη εβδομάδα, κρύβει κινδύνους για την παγκόσμια σταθερότητα.

Το «ΝΑΤΟ 3.0» προωθείται σε μεγάλο βαθμό από την κυβέρνηση του Donald Trump, η οποία επιμένει στον επιμερισμό των βαρών. Ωστόσο, η κινεζική έκθεση υποστηρίζει ότι οι στόχοι των ΗΠΑ και της Ευρώπης αποκλίνουν εξαρχής: ενώ η Ουάσιγκτον θέλει να μειώσει το κόστος ασφαλείας και να κρατήσει την Ευρώπη εξαρτημένη από αμερικανικά οπλικά συστήματα, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις επιδιώκουν τη δική τους στρατηγική αυτονομία και την αναδόμηση της αμυντικής τους βιομηχανίας.

Η δυσφορία δεν σταματά εκεί. Η σύνοδος στην Άγκυρα δεν μπόρεσε να κρύψει τις ανησυχίες των Ευρωπαίων για τη σκληρή στάση του Donald Trump, ο οποίος άσκησε εκ νέου κριτική στο ΝΑΤΟ. Παράλληλα, το Πεκίνο βλέπει με καχυποψία την ενίσχυση των δεσμών της συμμαχίας με χώρες όπως η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα. Στη συνάντηση του Γενικού Γραμματέα Mark Rutte με τους ηγέτες των Ινδο-Ειρηνικών (IP4), αποφασίστηκε η εμβάθυνση της συνεργασίας σε θέματα κυβερνοασφάλειας και προηγμένων τεχνολογιών.

Το CICIR προειδοποιεί ότι η προβολή ισχύος εκτός του παραδοσιακού πεδίου του Βόρειου Ατλαντικού είναι «έντονα αποσταθεροποιητική». Καταλήγει δε στο συμπέρασμα ότι το ΝΑΤΟ παραμένει ένα εργαλείο προστασίας της αμερικανικής ηγεμονίας, εγκλωβισμένο σε μια νοοτροπία Ψυχρού Πολέμου που αδυνατεί να ακολουθήσει τις εξελίξεις σε έναν πολυπολικό κόσμο.