Όταν οι υπουργοί εξωτερικών των χωρών που απαρτίζουν τον Quadrilateral Security Dialogue (Quad) συναντήθηκαν πρόσφατα στο New Delhi, η ατζέντα θύμιζε κάτι γνώριμο: ανθεκτικότητα στις εφοδιαστικές αλυσίδες, ασφάλεια στις τηλεπικοινωνίες και θαλάσσια επιτήρηση. Όμως, πέρα από τις συνηθισμένες δηλώσεις, το ερώτημα που παραμένει αναπάντητο είναι ποιος είναι ο πραγματικός σκοπός του Quad στη νέα εποχή της Ασίας. Παρά την κινητικότητα και τις πρωτοβουλίες, η συμμαχία μοιάζει να εγκλωβίζεται στην ανάγκη της να αντιδρά στις κινήσεις του Πεκίνου, αντί να διαμορφώνει ένα δικό της, ανεξάρτητο όραμα για το μέλλον.
Για χώρες όπως η Ινδία, η κατάσταση είναι πολύ πιο σύνθετη από ό,τι για τις ΗΠΑ ή την Αυστραλία, καθώς η Ινδία μοιράζεται τα χερσαία σύνορα των 3.400 χιλιομέτρων με την Κίνα. Είναι ενδεικτικό ότι, αμέσως μετά τη συνάντηση στο New Delhi, οι δύο πλευρές προχώρησαν σε συνομιλίες για τη σταθερότητα των συνόρων, αναγνωρίζοντας ότι η Κίνα παραμένει η σημαντικότερη πρόκληση ασφαλείας, αλλά και ένας κρίσιμος εμπορικός εταίρος. Το Quad πρέπει να αντιληφθεί ότι είναι ένα εργαλείο και όχι μία ολοκληρωμένη στρατηγική. Η πρόκληση για ολόκληρη την περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού δεν είναι μόνο η ισορροπία δυνάμεων μέσω του εξοπλισμού, αλλά η οικοδόμηση ενός σταθερού πλαισίου συνεργασίας. Αν η Ασία θέλει να αποφύγει να γίνει πεδίο έντονων συγκρούσεων, οφείλει να αναπτύξει μηχανισμούς διαχείρισης κρίσεων και να σταματήσει να ορίζει το μέλλον της αποκλειστικά μέσα από το πρίσμα του ανταγωνισμού με την Κίνα. Ίσως ήρθε η ώρα το Quad να αρχίσει να μιλά απευθείας με το Πεκίνο, αντί να συζητά διαρκώς γι’ αυτό.
