Τα τελευταία στοιχεία από το Γραφείο Παιδείας στο Hong Kong για τις παιδικές αυτοκτονίες είναι αποκαρδιωτικά. Για τρία συνεχή ακαδημαϊκά έτη, τα περιστατικά αυτοκτονιών μεταξύ μαθητών δημοτικού και γυμνασίου παραμένουν ανησυχητικά υψηλά: 32 το 2023, 28 το 2024 και 31 το 2025. Παρά τα κυβερνητικά προγράμματα και τους μηχανισμούς έκτακτης ανάγκης, οι αριθμοί δεν υποχωρούν, αναγκάζοντάς μας να αναρωτηθούμε γιατί αποτυγχάνουμε να προστατεύσουμε τα παιδιά μας.
Σύμφωνα με το Jockey Club Centre for Suicide Research and Prevention στο University of Hong Kong, ο σημαντικότερος προστατευτικός παράγοντας είναι μια ισχυρή και υποστηρικτική οικογένεια. Ωστόσο, υπάρχει ένα παράδοξο. Οι γονείς στο Hong Kong είναι απόλυτα αφοσιωμένοι, επενδύοντας χρόνο και χρήμα στο μέλλον των παιδιών τους, συχνά όμως ακούν το αγωνιώδες παράπονο: «Σας τα έδωσα όλα, γιατί νιώθω ότι δεν με καταλαβαίνετε;».
Η επιστήμη δείχνει ότι η γονική αγάπη δεν αρκεί από μόνη της. Το κλειδί είναι αν το παιδί εισπράττει όντως αυτή τη στήριξη. Αυτό που οι ερευνητές ονομάζουν «ασυμφωνία γονέα-παιδιού» είναι κρίσιμο. Σε έρευνα με 88 οικογένειες από την ηπειρωτική Κίνα, φάνηκε ότι όταν το παιδί νιώθει μεγαλύτερη εγγύτητα από ό,τι αντιλαμβάνονται οι γονείς του, εκδηλώνει πολύ πιο θετικά συναισθήματα. Αντιθέτως, όταν υπάρχει απόσταση, τα παιδιά δυσκολεύονται να διαχειριστούν το άγχος τους.
Μια δεύτερη μελέτη σε 4.000 εφήβους στο Hong Kong έδειξε ότι, ενώ η συμφωνία για την παροχή στήριξης είναι ευεργετική, κάποιες διαφορές αντίληψης μπορεί να αποτελούν μέρος της φυσιολογικής ανάπτυξης της αυτονομίας του παιδιού. Παρά ταύτα, η πρόσφατη τραγωδία στο Taikoo Shing, όπου μια μητέρα και η κόρη της οδηγήθηκαν στο θάνατο, αποτελεί μια βάναυση υπενθύμιση του τι συμβαίνει όταν η επικοινωνία καταρρέει πλήρως.
Όπως επισημαίνει ο Dr Lam Ching-choi, πρόεδρος της Advisory Committee on Mental Health, πρέπει να διευρύνουμε το πλαίσιο υποστήριξης πέρα από τα παιδιά που θεωρούνται «υψηλού κινδύνου». Η οικογένεια δεν πρέπει να λειτουργεί ως μηχανισμός παραγωγής «τέλειων παιδιών», αλλά ως συναισθηματικό θεμέλιο. Πρέπει να εγκαταλείψουμε το «γονεϊκό μοντέλο των συναλλαγών» —βαθμοί, τρόπαια και εισαγωγή στα πανεπιστήμια— και να εστιάσουμε στη σύνδεση. Όταν ένα παιδί γνωρίζει βαθιά μέσα του ότι κάποιος το καταλαβαίνει πραγματικά, βρίσκει το θάρρος και την ανθεκτικότητα να αντιμετωπίσει τον κόσμο.
