Ένας κορυφαίος καθηγητής διεθνών σχέσεων προειδοποίησε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες χρειάζονται μια πιο σύνθετη κατανόηση της Κίνας, προκειμένου να αποφύγουν λανθασμένες πολιτικές που πλήττουν τις προσπάθειες οικοδόμησης εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο χωρών.
Όπως τόνισε ο Diao Daming, από το Πανεπιστήμιο Renmin, σε ένα σεμινάριο την περασμένη εβδομάδα, πολλοί ακαδημαϊκοί τείνουν να ερμηνεύουν την Κίνα αποκλειστικά μέσα από αμερικανικό πρίσμα, χρησιμοποιώντας θεωρητικά πλαίσια σχεδιασμένα για να εξηγήσουν την αμερικανική πολιτική και κοινωνία. «Κάποιοι βλέπουν την Κίνα απλώς ως άλλη μια υπερδύναμη, υποθέτοντας ότι ακολουθεί την ίδια λογική με τις ΗΠΑ και μπορεί επομένως να αναλυθεί με τα ίδια θεωρητικά πλαίσια», δήλωσε. «Από αυτή την οπτική, θα μπορούσε κανείς ακόμη και να μελετήσει την Κίνα χωρίς ισχυρή γνώση της κινεζικής γλώσσας – ή χωρίς να γνωρίζει καθόλου τη γλώσσα – και ομοίως να παραλείψει την κατανόηση της ιστορίας και του πολιτισμού της Κίνας. Αυτό είναι σαφώς σοβαρό πρόβλημα.»
Ο Diao επισήμανε επίσης ότι, ενώ οι παλαιότεροι ερευνητές της Κίνας ήταν «πραγματικά περίεργοι για την Κίνα», οι νεότερες γενιές δεν παρακινούνται από την ίδια περιέργεια. «Για αυτούς, η αφετηρία της μελέτης της Κίνας… προκύπτει εξ ολοκλήρου από μια αίσθηση επαγρύπνησης και καχυποψίας, μια μορφή εχθρότητας προς τον ‘άλλο’, και μια αντίληψη ότι η ενασχόληση με την Κίνα είναι θέμα υπαρξιακού ανταγωνισμού, όχι απλώς ένας αγώνας.»
Παρόλο που οι εντάσεις έχουν καταλαγιάσει μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου μετά τη σύνοδο κορυφής μεταξύ των Προέδρων Xi Jinping και Donald Trump στα τέλη Οκτωβρίου, οι δύο χώρες εξακολουθούν να εμπλέκονται σε σφοδρό ανταγωνισμό σε ένα ευρύ φάσμα τομέων, από την τεχνολογία έως τη στρατιωτική ανάπτυξη, και δεν έχουν ακόμη επιλύσει πλήρως τον φετινό εμπορικό πόλεμο. Τα τελευταία χρόνια, το Πεκίνο έχει επίσης εντείνει τις προσπάθειές του για την ενίσχυση της “μαλακής του δύναμης”, την προώθηση του μοντέλου διακυβέρνησης και ανάπτυξής του, και την κάλυψη τυχόν κενών που αφήνει η αποχώρηση της Ουάσιγκτον από τον παγκόσμιο ρόλο της διακυβέρνησης υπό τον Trump.
Ο Diao ανέφερε επίσης στο σεμινάριο στο Κέντρο για τη Σύγχρονη Κίνα και τον Κόσμο του Πανεπιστημίου του Χονγκ Κονγκ ότι μεγάλο μέρος της έρευνας για την Κίνα έχει γίνει υπερβολικά ευρύ και συχνά «φάνταζε ασαφές και χωρίς σαφήνεια». Επισήμανε επίσης προβλήματα στη μεθοδολογία, λέγοντας ότι υπάρχει υπερβολική εξάρτηση από ποσοτικά δεδομένα και μοντέλα χωρίς επαρκή βάση σε γλωσσικές δεξιότητες και επιτόπια έρευνα. «Αυτά τα προβλήματα δεν επηρεάζουν μόνο τις σπουδές της Κίνας στις ΗΠΑ, αλλά μακροπρόθεσμα ενδέχεται επίσης να διαμορφώσουν άμεσα τη χάραξη πολιτικής των ΗΠΑ προς την Κίνα, παρεμποδίζοντας την αμοιβαία κατανόηση και εμπιστοσύνη μεταξύ των δύο χωρών», δήλωσε. «Υπάρχει μια κοινή ανάγκη να αναλογιστούμε πώς να εντοπίσουμε τα πραγματικά ερωτήματα, πώς να τα μελετήσουμε σοβαρά και πώς να παρέχουμε πραγματικά αποτελεσματικές απαντήσεις.»
Άλλοι συμμετέχοντες στο σεμινάριο ζήτησαν μεγαλύτερη ανοιχτότητα και υποστήριξη για διεθνείς μελετητές που ερευνούν την Κίνα, λέγοντας ότι η δουλειά τους θα μπορούσε να προσφέρει μια ευκαιρία για μεγαλύτερη αυτογνωσία. Ο Kong Jianxun, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Yunnan, δήλωσε στην εκδήλωση ότι οι ερευνητές της Νοτιοανατολικής Ασίας προσφέρουν μια διαφορετική οπτική γωνία σε σύγκριση με τους δυτικούς ομολόγους τους. «Τείνουν να εξηγούν τη συμπεριφορά της Κίνας μέσα από τις δικές της αναπτυξιακές εμπειρίες της Ασίας ή τα κοινά πολιτισμικά πλαίσια, παρέχοντάς μας ένα πολύ πλουσιότερο πρίσμα», είπε ο Kong. Ο Li Lianjiang, καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του HKU, δήλωσε ότι θα ήταν επωφελές για την Κίνα να χρησιμοποιήσει την έρευνα του εξωτερικού ως καθρέφτη για να εξετάσει τη δική της ανάπτυξη. «Η αναπτυξιακή τροχιά των σπουδών της Κίνας στο εξωτερικό ουσιαστικά σχηματίζει μια εικόνα που αντικατοπτρίζει τόσο τη δύναμη της Κίνας όσο και τον τρόπο παρουσίασης αυτής της δύναμης», είπε ο Li. «Αν η Κίνα θέλει να εξασφαλίσει μια σταθερή θέση στον κόσμο, χρειάζεται να υιοθετήσει μια ανοιχτή και περιεκτική στάση απέναντι στον διεθνή τομέα των σπουδών της Κίνας και σε όλους τους εμπλεκόμενους θεσμούς και μελετητές.»
