Αν διαβάσει κανείς προσεκτικά το «Πόλεμος και Ειρήνη» του Leo Tolstoy, θα καταλάβει πως η ιστορία συχνά επαναλαμβάνεται με έναν ειρωνικό τρόπο. Στο μυθιστόρημα, ο στρατηγός Kutuzov δεν νίκησε τον Napoleon Bonaparte με κάποια μεγαλοφυή επίθεση, αλλά με την υπομονή του, αφήνοντας τον αντίπαλο να εξαντληθεί από τα δικά του λάθη. Σήμερα, η σύγκρουση μεταξύ της Κίνας και των ΗΠΑ, και ειδικότερα η δυναμική ανάμεσα στον Xi Jinping και τον Donald Trump, παρουσιάζει εντυπωσιακές ομοιότητες.
Ο Donald Trump, στην τρέχουσα θητεία του, μοιάζει με έναν ηγέτη που παρασύρεται από την αλαζονεία και την άγνοια, υπονομεύοντας τους θεσμούς της χώρας του. Έχει πλήξει το επιστημονικό κύρος των ΗΠΑ περικόπτοντας κονδύλια, απομακρύνοντας έμπειρους επιστήμονες και στοχοποιώντας ερευνητές κινεζικής καταγωγής, οι οποίοι τελικά στρέφονται προς το Πεκίνο. Την ίδια στιγμή, οι επιθέσεις του στο εκλογικό και δικαστικό σύστημα, σε συνδυασμό με τους δασμούς σε συμμάχους και την περιφρόνηση προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Nato, έχουν απομονώσει την Ουάσινγκτον.
Η υιοθέτηση του λεγόμενου «δόγματος Donroe» στη Λατινική Αμερική και οι εντάσεις με το Ιράν αποσπούν πόρους από την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, κλονίζοντας την εμπιστοσύνη των συμμάχων. Ενώ οι ΗΠΑ επιμένουν στα ορυκτά καύσιμα, η Κίνα κυριαρχεί ήδη στις αγορές πράσινης ενέργειας. Όπως σημειώνει η Henrietta Levin στο Foreign Affairs, η Κίνα βγήκε από τον εμπορικό πόλεμο του 2025 σε θέση ισχύος. Ο Xi Jinping δεν χρειάζεται να κάνει πολλά: απλώς παρακολουθεί τον Donald Trump να εξαντλεί τις αμερικανικές δυνάμεις, περιμένοντας υπομονετικά να ολοκληρωθεί η θητεία του.
