Η αποξένωση αποτελεί το κεντρικό θέμα της παράστασης Wilderness, με την Anohni να αναζητά απαντήσεις μέσα από μια καλλιτεχνική εξομολόγηση για την αποξένωση. «Δεν ένιωσα ποτέ μέρος αυτού του κόσμου», τραγουδά στην έναρξη, δηλώνοντας την απόρριψη του σύγχρονου τρόπου ζωής. Μέσα από μια προσεκτικά επιλεγμένη διαδρομή τραγουδιών και διασκευών που καλύπτουν την πολυετή πορεία της, η καλλιτέχνιδα αναδεικνύει την ικανότητα της δημιουργικότητας να αναπλάθει το «εγώ» και την πραγματικότητα. Από την εμφάνισή της στην καλλιτεχνική σκηνή της Νέας Υόρκης, υπό την ευλογία των William Basinski και Lou Reed, η Anohni διατηρεί την ακλόνητη πίστη ότι η επικοινωνία μέσω της τέχνης έχει υπαρξιακή σημασία, αποδίδοντας τα κομμάτια της με μια ένταση που σπανίζει.
Η παράσταση χαρακτηρίζεται από μια ιδιαίτερη αυστηρότητα. Πλαισιωμένη από μια ομάδα δεξιοτεχνών μουσικών –τους Gaël Rakotondrabe, Chris Vatalaro και Leo Abrahams–, η Anohni εμφανίζεται επί σκηνής σαν μια μορφή που θυμίζει ιερωμένο ή μάγο. Με τη λευκή της κόμη και το μακρύ μαύρο ένδυμα, παραμένει σχεδόν ακίνητη, επιτρέποντας στη φωνή της να μεταφέρει το βάρος των στίχων με λυρική δεινότητα.
Ως ερμηνεύτρια, η Anohni ακολουθεί το παράδειγμα της Nina Simone, αναδεικνύοντας τη δική της αλήθεια σε κάθε διασκευή. Κομμάτια όπως το Perfect Day του Lou Reed ή το παραδοσιακό spiritual Sometimes I Feel Like a Motherless Child μεταμορφώνονται σε βιωματικές εμπειρίες. Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η ανασύνθεση κομματιών από το άλμπουμ Hopelessness του 2016. Το Drone Bomb Me μετατρέπεται σε μια σπαρακτική μπαλάντα, ενώ το 4 Degrees αποκτά μια ατμόσφαιρα που θυμίζει Kate Bush, συνδυάζοντας το μεγαλείο με το αίσθημα του πολέμου και της περιβαλλοντικής κρίσης. Με την υποστήριξη μιας εξαιρετικής ηχητικής παραγωγής, η Anohni επιβεβαιώνει ότι παραμένει μία από τις λίγες καλλιτέχνιδες που μπορούν να ισορροπούν με τέτοια άνεση ανάμεσα στο απόλυτο κάλλος και τον τρόμο.
