Η Melody Prochet, γνωστή ως Melody’s Echo Chamber, δεν αντιμετωπίζει ποτέ δυσκολία στην εύρεση αφοσιωμένων συνεργατών για τη μουσική της πορεία. Το αυτοτιτλοποιημένο ντεμπούτο της το 2012 είχε την παραγωγή του Kevin Parker των Tame Impala. Στο δεύτερο άλμπουμ, “Bon Voyage” (2018), συνεργάστηκε με το σουηδικό ψυχεδελικό ροκ συγκρότημα Dungen, ο κιθαρίστας του οποίου, Reine Fiske, επανεμφανίστηκε στο “Emotional Eternal” του 2022 και τώρα συμμετέχει στο “Unclouded”. Το τέταρτο άλμπουμ της Prochet έχει την παραγωγή και τη μερική συν-σύνθεση του συνθέτη Sven Wunder, ενώ η εκθαμβωτική σειρά των συντελεστών του περιλαμβάνει επίσης την Josefin Runsteen (με πλούσια έγχορδα) και τον συνεργάτη του DJ Shadow, Malcolm Catto (με κρουστά).
Παρόλα αυτά, η Prochet διατηρεί με κάποιον τρόπο το δικό της μοναδικό όραμα. Δανειζόμενη τον τίτλο από ένα απόσπασμα του Ιάπωνα animator Hayao Miyazaki – «Πρέπει να βλέπεις με μάτια μη θολωμένα από μίσος. Να βλέπεις το καλό σε αυτό που είναι κακό, και το κακό σε αυτό που είναι καλό» – το “Unclouded” μεταφέρει τα αιθέρια φωνητικά της και το μπαρόκ dreampop σε πιο φωτεινά εδάφη. Ορισμένα κομμάτια έχουν μια αίσθηση της δεκαετίας του ’90, θυμίζοντας τους Saint Etienne ή τους Lush. Άλλα έχουν μια αίσθηση που μπορεί να περιγραφεί μόνο με ορολογικούς όρους: τα ανθισμένα έγχορδα του πραγματικά υπέροχου “Broken Roses”, ή οι σταγόνες ξυλοφώνων που κάνουν το “Burning Man” να ακούγεται σαν, καλά, ιαπωνικός κήπος.
Η γαλήνια ονειροπόληση διακόπτεται μόνο στιγμιαία από τον ταχύτερο ρυθμό και τις μελωδικές κιθάρες του “Into Shadows”, ενώ το “Memory’s Underground” προσφέρει μια ακόμη ήπια αλλαγή ρυθμού και ήχους εγχόρδων που θυμίζουν τους Beatles. Το “Unclouded” στερείται πραγματικά ξεχωριστών κομματιών, αλλά αποτελεί ένα γαλήνιο μέρος για να επισκεφθεί κανείς.
